காவ்யாவின் தமிழ்வனம்

Little somethings

2012-02-05T09:54:00.002+05:30

It was a september evening. A week day. I was at my office with a client. It was all exciting when I started out. Office,work,an identity, respect in society, so and so. With time, I should say I got used to all these stuff. Its just that all days are same at office and at home as well. I checked time. It showed 4.30. I have to go home. My wife and kid will be waiting for me. There is an all important birthday party coming up,that we have to attend.I got a call from reception that someone is waiting up there to see me.I asked for the details and came to know that its 'an old friend' of mine.

From distance I could recognize what's waiting there for me at 10 feet distance. I made an eye to eye contact with her.If it had been some five plus four years ago, a harris jeyaraj melody or yuvan's beat would have made an apt background. But as of now its jus my lub-dub. "hiiii Sriram. . ." . she . Bright and clear with the same 1000 watts smile on her face. I said a soft 'hi'.I was indeed happy to see her after three long years. But why she had come all the way to visit me after all that happened.And my eyes said it all.

As always, she was good at reading my mind too. Clearing my doubts, she said "well. .its just a visit. . plain visit ram. . To know simply. .like. .how are you doing. . and how your life has been. . ." in a tone to cool down me. For a moment I felt so silly sbout me.Quickly recovering, I asked her if she would like to have a coffee. She obliged.

I have never seen even in my weirdest dream that I would have coffee with this girl with whom i fell in love with, who just needed a smile to blew me away , who driven me crazy and who left me broken and showed me how much I can love someone. ahhhh well. . its happening. She is right infront me.

Her hairline has gone half a inch above where it used to be when we were together. She has used a darker shade of lipgloss and nailcolors.Under eyebags are visible. Damn different from the swathi I know. But still charming enough.Her eyes still carried that mystique. I could'n see them anymore and when I looked down, I saw her wedding ring. She was looking out through the window sipping the coffee.

I started it. "so how are you,swat? " . "oh very good,Ram. How is your family? your wife and you have a kid no. Heard it from some friend.Boy baby or girl baby?". I smiled and said "girl" . "Fantastic. For godsake don't tell me that her name is 'swathi' (laughs) ". Her joke didn't work well with me. Understanding that she leaned little front, punched me between my heart and shoulders and said,"Man. . I was joking""oh. .Is it madam. .ha ha. ." I shot back. I got this feeling as if we were in college. She speaks a lot now.But at that time it was me.She used to be a good listener.After sharing and spending lot of good and bad times with her, I asked her out. I actually gave her a 2003 diary(an old diary)full of my writings describing how I felt for her. That's how I proposed to her. Believe it or not, she didn't even gave back a word as reply. While returning the diary, she kissed me.kissed me right at my forehead and asked if she could keep the diary with her forever.

"So how is your married life swat. . your hubby. . you both came on a trip to India or what?" It was damn difficult for me to ask this out.But over time I have learned to accept things. She got married two years after and a year later of our break up. "We are not together ram. We got separated.He has gone his ways and am minding mine.Marriage din work out." she stopped.

"But why swat. . you are an awesome girl. Why do u need to go through all this. . " ."I don't know ram.It has been a year now ". We should not have broken up.If I had been by her side, she would not have suffered.I should not have allowed this to happen. But most of the times life is not same as we think.At times it's so strange.When me and swat brought it to a level of telling parents, lot of issues surfaced up. She had a single mother and a very different brought up. Mine is a family of 10 people living in a part down of south TamilNadu.Things never really worked out.Her mom worked as a soft skills trainer.Her professional way of dressing,accent and manners was a bizarre at my home. When me and swat were trying to settle every issue, she got an opportunity to do masters in abroad.She planned to get married as soon as possible or least case get engaged with me formally and then flying out of India.I was not okay with her plans.When family was posing enough problems , we got some more in the form of career decisions. Finally we called 'it quits'. She married an NRI and went to US. That's it. I too got married a little later with a girl of my mom's choice.

"Flash back eh. ." she asked breaking the long silence. "kind of" I said. "Are you happy ram?". "what are you trying to ask swat. .""Just that ram. . are you happy?". "Am content".I took the safer side. "hah. . .Problem is that ram, we dreamt a lot when we were in the college but din stand up enough for even one of them. your aim was to be an entrepreneur. . a small, smart IT start up. .That's what you always talk about at those times.Now what are you doing in in a bank?? " .... ". That's true.I had no answers. Am not doing what I wanted to do.But am doing wat am destined to or that's how I take it to make things easier. "Not just you ram. I too had enough of it.We din marry because our parents din want us to. I went to do a foreign Masters beacause the peers were pressuring to do something to show that I belong to the cream group. And I married some stranger and presumed to live happily compromising every bit of me just because that's the theory. We had points to prove.And infact after all these years we have proved. But now I have this question Ram. why?? why do we need to prove this people.You know why am throwing up now. Because when am in my space, I feel left out.Emptiness is what all I have.Am not happy for what I have accomplished because I have not loved it.I could'n even figure out why my marriage fell out.Its not just about being happy. Its about a feeling of satisfaction that you are living your life"

"......................"I really had nothing to say. She rechecked herself through the process of life while I simply lost myself in the process.what can I advice her. Not to think more and complicate things. well its jus another way of saying get lost in the stream of things.

But she was in no mood to stop. "So I quit my job ram.Am settling down here.will do 'little somethings' to keep me busy and happy. I want to embrace everything that I feel I missed. That's why I visited you. well, I know I cannot embrace you(laughs)"

I admired her more than I did at our times.She should have read that too. I just wanted to see you,make sure that you are fine. That's it. She tried to smile.But a tear rolled down her cheek."It feels so good to be here.But its time I guess. . " she was signing off. I was reluctant to let her go.

She hugged me. Said good luck softly into my ears and left. She din even turn back.I was standing there looking at her vanishing out by the door. There goes the life I dreamt of. . . . . .

" enna sriram sir. . verum road eh morachu pathutu nikkureenga. innum kelambala veetukku. . " office assistant selvam. oh my god its already six!!!! hiyo birthday party!

"hello sorry ma. . call eh kavanikkala. . vanthutey irukken ma. nee ready ah iru. Ten mins la anga irupen. ."

விரும்பினும் விரும்பாவிடினும். . .

2011-10-14T11:31:00.000+05:30

வெறித்துப் பார்க்கிற ஜன்னல் வழி
கசிந்தே கரைகிறது பொழுது. .
தனியாய் சாலை கடக்கயிலே
தெரிந்த குரல் விளிப்பதாய் நினைவு. . .
பள்ளிக்கால தோழி ஒருத்தி தொலைபேசியில் அழைப்பதாய்
மறந்து போன பழங்கதைகள் சில பேசுவதாய்
அடிக்கடி வருகிறது குழம்பிய கனவு. .
முகம் பார்க்காத உரையாடல்களின் வழி
உயிர் பிழைக்கின்றன உறவுகள். .
தீராத தேடலில் தொலைவது யாதாயினும்
தொடர்ந்தே நகர்கிறது வாழ்க்கை
விரும்பினும் விரும்பாவிடினும். . .

எனக்கு பிடித்த பத்து பெண்கள் -தொடர் பதிவு

2010-03-13T15:42:00.001+05:30

ரொம்ப நன்றி பிரபு.என்னையும் ஒரு வலை பதிவராக மதித்து அழைத்தமைக்கு என் உளமார்ந்த நன்றி.உண்மையாகவே உங்கள் அழைப்பு ஒரு இனிய அதிர்ச்சி
எனக்கு பிடித்த பத்து பெண்கள்

(வரிசைப்படி எல்லாம் போடவில்லை.வரிசைபடுத்தவும் தெரியவில்லை.)

1 .பார்க்கா தத்

தினம் அனைவரும் பார்க்கும் முகம் தான்.NDTV யின் prime time talk show "the buck stops here" ஐ நடத்துபவர்.NDTV யின் எடிட்டர்களில் ஒருவர்.சாதாரண செய்தியைக் கூட sensation ஆக்க முயல்கிறார் என்பது போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் இருந்தாலும்,எவ்வளவு பெரிய ஆளாக இருந்தாலும் அவரிடம் கேட்க வேண்டியவைகளை நச்சென்று கேட்பது எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.முகத்தில் ஒளிரும் தன்னம்பிக்கையும்,தேவையான நேரத்தில் உதிர்க்கும் புன்னகையும்,...at any time she is an idol for modern age Indian woman.

2.அருந்ததி ராய்

புக்கர் பரிசு பெற்ற இந்திய எழுத்தாளர்.சமூக ஆர்வலர்.இயல்பாகவே முற்போக்கு சிந்தனை கொண்டவர்.சமீபத்தில் தமிழகம் வந்த இவர்,பின்தங்கிய குறவர் இன பெண்களை பார்த்து,இவர்களின் dressing sense தன்னை போலவே இருக்கிறது என்று சொல்லி மகிழ்ந்திருக்கிறார்.ஏதோ ஒரு வார இதழில் படித்தேன்.நமது சமூகத்தின் வளர்ச்சியில் இவரை போன்ற intellectuals சின் தாக்கம் அதிகம் என்றே நினைக்கிறேன்.

3.சான்ரா புல்லாக்

வழக்கமான hollywood நடிகை தான்.உண்மையாக இவர் நடித்த miss.congeniality என்கிற படத்தை மட்டுமே பார்த்திருக்கிறேன்.அதில் இருந்தே அவர் பற்றிய செய்திகளை ஆர்வத்துடன் பார்ப்பேன்.பொதுவாக அழகுக்கு சொல்லபடுகிற இலக்கணங்களுக்குள் இவர் வர மாட்டார் என்றாலும் முகத்திலும் body language லும் தெரிகிற தன்னம்பிக்கை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.சமீபத்தில் ஆஸ்கார் வென்றிருக்கிறார்.

4 பிரியங்கா சோப்ரா

சான்ரா புல்லாக் போலவே தான் இவரும்.ஆனால் இவர் கொள்ளை அழகு.இவரது நடிப்பை விட இவரது attitude மற்றும் சமூக சேவைகள் மிகவும் பிடிக்கும்.

5 செல்லம்மா
பாரதியின் செல்லம்மாவே தான்.கொள்கை பிடிப்புடன் இருப்பவர்களோடு எதார்த்தமான மனநிலையோடு இருப்பவர்கள் இருப்பது மிகவும் கடினம்.அத்தனை கஷ்டங்களுக்கு இடையேயும் வீட்டில் சமைக்க வைத்து இருந்த அரிசியை எடுத்து 'காக்கை குருவி எங்கள சாதி' என பறவைகளுக்கு வீசி எறிந்த பாரதியோடு எப்படி குடும்பம் நடத்தி இருப்பார் இந்த பெண்மணி.என்னை கவர்ந்த பெண்மணிகளில் இவரும்ஒருவர்.

6.ஊர்மிளை
அதிகம் அறியப்படாத ஒரு காவிய பாத்திரம்.லக்ஷ்மணனின் மனைவி.ராமரோடு வனத்திற்கு சென்ற சீதையை பற்றி இன்றும் பேசி வருகிறோம். அண்ணனுக்கு சேவை செய்த லக்ஷ்மணனின் நினைவாகவே வாழ்ந்தவள் ஊர்மிளை.மகாபாரதத்தில் கர்ணனுக்கு இழைக்கப் பட்டது போல் இவளுக்கு இழைக்குப்பட்டதும் அநீதி என்றே தோன்றுகிறது.காவியங்களில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாத்திரம்.

7.செய்னா நேவல்

டென்னிசில் டாப் 30 குள் வந்த சானியாவுக்கு கிடைத்த அளவுக்கு புகழ் 'சூப்பர் சீரீஸ்' வென்ற செய்னாவுக்கு கிடைக்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.glamour quotient கம்மி என்பதாலா என்று தெரியவில்லை.

8 .கிம் கிளிஸ்டர்ஸ்

திருமணத்துக்கு பிறகு பெண்கள் வேலைக்கு செல்லலாமா சென்றாலும்,career இல் பெரிய உச்சங்களை தொட முடியுமா என்ற விவாதங்கள் இன்னும் நடந்து கொண்டிருக்கையில்,அசால்டாக ஒரு கிராண்ட் ஸ்லாமைத் தூக்கி இருக்கிறார் இந்த இளம்தாய்.

9 .ராதா

கிருஷ்ணரின் ராதா இல்லை. எனது பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு ஆசிரியை..ஆசிரியப் பணியை வெறும் பணியாக செய்யாமல் மனம் முழுவதையும் ஈடுபடுத்தி செய்தவர்.இவர் கொடுத்த motivation speeches இன்னும் எனக்கு நினைவில் இருக்கிறது.வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல நிலைக்கு வந்தபிறகு சத்தியமாய் இவரை சென்று சந்திக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன்.ஆனால் அவர் இப்பொழுது இல்லை.நினைத்தால் வருத்தமாய் இருக்கிறது.

10 சோனி மோகனன்

one of my best friends.என் தோழிகள் அனைவரையுமே எனக்கு பிடிக்கும்,அனைவரையுமே நான் நேசிக்கிறேன் என்றாலும் இவரிடம் தோழி என்பதையும் தாண்டி பல விஷயங்களை கற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன். எதையும் எதிர்நோக்குகின்ற தைரியம் ,சுய நலமின்மை,விட்டுக் கொடுத்து போவது, கஷ்டங்கள் இருக்கின்ற போதிலும் கலக்கமில்லாமல் சிரிப்பது என ஏராளம்.hostel நாட்களில் ஒவ்வொரு தேர்விற்கு தயார் செய்யும் போதும் என்னை அதிகாலை எழுப்புவது இவர் தான்.அதிகாலை 3 மணிக்கு எழுப்ப சொன்னால் கூட அலாரம் வைத்து எழுந்து வந்து நான்கு ரூம்கள் தள்ளி இருக்கும் என் ரூமிற்கு வந்து என்னை எழுப்பி விட்டு மீண்டும் சென்று உறங்குவாள்.A girl who pays immense value to love.let me take this as one more chance to tel her this.sony,I love you!!

எனக்கு பின்தொடர நான் அழைக்க விரும்புவது

ரூபினி
காவேரி
ரிஷபன்
சிநேகிதி

2010-03-10T12:12:00.001+05:30

அலைகள் விளையாடும் கடலில்
கால் நனைத்து விளையாடினோம்...
சிறு வீடு கட்டினோம்...
அலை வந்து அடித்துச் சென்ற போதும்
குதூகலத்துடனே திரும்பினோம்...
கடந்து போன காலங்களில்
கண்ணீர் இருப்பினும் அதில் கணம் இல்லை...
வலிகள் வந்து சென்றாலும் வடுக்கள் இல்லை...
'அன்பே கடவுள்' அர்த்தம் புரியாவிடினும்
அன்பு செய்து வாழ்ந்திருந்தோம்...
இன்று போனால் நாளை வருமென்றிருந்தோம்...
போனால் வராதது வாழ்க்கை என்று புரிந்து போன நாளில்
முறிந்து போனது இடிந்தாலும் கட்டி விளையாடும் குதூகலம்...

காளீசு-2

2010-02-20T12:35:00.000+05:30

          மறுநாள் காலை எழுந்ததில் இருந்தே மாலை எப்போது வரும் என்று காத்து இருந்தாள் காளீசு.பள்ளிக்கூடம் விட்டு நேராக கிழவியின் வீட்டுக்கு சென்று விட்டாள். "என்னடி இது.. ஒரு நாளும் இல்லாத அதிசயமா இம்புட்டு வேமா வந்துட...மழை கொட்ட போவுது.சரி போ... பொய் வேலைய பாரு..."கிழவிக்கு காரணம் ஒன்றும் புரியவில்லை. எப்பொழுதும் 15 குடம் தண்ணீர் என்றால் இன்று முப்பது குடம் எடுத்து ஊற்றினாள். போய்த் திரும்பும் வழியில் உள்ள முற்றத்தில் இருக்கும் எரோபிலேனை காணலாம் என்று.முற்றத்தை சுற்றி உள்ள பகுதிகளைக் கழுவி விட்டாள்."இன்னிக்கு என்ன ஆச்சு இவளுக்கு.." கிழவி ஆச்சர்யப்பட்டு போனாள். கலீசு ஏரோபிளேனில் மட்டுமே தன் கவனத்தை வைத்து இருந்தாள்.இன்னும் இன்னும் அவளை அது வசீகரித்துக் கொண்டே இருந்தது.இப்படியே தான் அவளுக்கு திருவிழா நடந்த ஒரு வாரமும் கழிந்தது.
         வழக்கம் போல எரோபிலேனைப் பார்பதற்காக பள்ளியில் இருந்து நேராக கிழவி வீட்டுக்கு வந்த காலீசுக்கு அன்று ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.அனைவரும் புறப்பட்டு ஊருக்குச் சென்று விட்டனர்.உடன் எரோபிலேனும்.. அழுகை முட்டிக் கொண்டு வந்தது காளீசுக்கு...ஏமாற்றங்கள் புதிதில்லை என்பதால் அடக்கிக் கொண்டாள். "அடுத்து எப்ப பெரியாத்தா அல்லாரும் வருவாக...".முத்துமாரியம்மன் கோயில் கொடைக்கு வரச் சொல்லியிருக்கேன்.வர்றாகளோ என்னவோ..." அவள் அவள் கஷ்டத்தில் பெருமூச்சு விட்டாள். எரோபிலேனோடு காளீசின் குதூகலமும் சென்று விட்டது. தினம் தூங்குவதற்கு முன் எரோபிலேனை நினைத்துக் கொண்டு தான் தூங்குவாள்.அடுத்த திருவிழாவுக்காக நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருந்தாள்.அடுத்து பல திருவிழாக்கள் வந்து சென்றன.சிலவற்றிற்கு அவர்கள் வரவில்லை. சிலவற்றிற்கு அவர்கள் வந்திருந்தாலும் ஏரோபிளேன் வரவில்லை.
         பொறுத்துப் பார்த்த காளீசு தானே ஒரு ஏரோபிளேன் பொம்மை வாங்கி விடுவது என முடிவு செய்து அவள் அம்மாவிடம் சொன்னாள். இவள் கேட்க கூடாத ஏதோ ஒன்றை கேட்டு விட்டார் போல் ஆரம்பித்து விட்டாள் அவள் அம்மா."வெலக்கமாத்துக்கட்டைக்கு பட்டு குஞ்சம் கேக்குதோ... ஏண்டீ தின்கிற சோத்துக்கே நாய் படாத பாடு படறோம்.இதுல ஏ.....ரோபிலேனுக்கு எங்க போறது..""இல்லம்மா எனக்கு ஒரே ஒரு பொம்ம மட்டும் வாங்கிக் குடு..."வேளையில் இருந்து திரும்பிய அலுப்பும் இயலாமையும் ஒன்று சேர்ந்து கொண்டது அம்மாவுக்கு."கழுத போன வருசம் உக்காந்துருச்சு ..இத எப்டி கட்டி குடுக்ரதுன்னு தெரியாம ராவெல்லாம் எனக்கு தூக்கம் புடிக்க மாட்டேங்குது.இது என்னடான்னா நேத்து பொறந்த புள்ளையாட்டம் பொம்ம வேணுமாம்.. நீ என்ன ராசா வீட்டு புள்ளயா..."மீண்டும் காளீசு பிடிவாதம் பிடிக்க கோபம் முற்றி அவளை துவைத்து எடுத்து விட்டாள் அம்மா.என்றாலும் அம்மாவுக்கு காளீசு மீது பாசம் அதிகம்.அடுத்த நாள் அம்மன்பட்டி கோவில் திருவிழாவில், தம்பிக்கும் தங்கைக்கும் ரெண்டு ரூபாய் குடுத்து ராடினத்திற்கு அனுப்பி விட்டு இவளை மட்டும் தனியாக எழுத்து கொண்டு பொய் ஒரு பொம்மை கடையில் நிறுத்தி அடித்த தழும்பை தடவிக் கொண்டே சொன்னாள்.."ஏரோபிளேன் பொம்ம வாங்கிக்க புள்ள..."பட்டென்று திரும்பி எரோபிலேனைத் தேட ஆரம்பித்தாள் காளீசு.இந்த கடையில் இருந்த ஏரோபிளேன் ரொம்ப சின்னதாய் இருந்தது.லைட்டுகள் இல்லை.மூக்கு மொழுக்கென்று இருந்தது."அண்ணே லைட்டு எரியிற ஏரோபிளேன் இருக்கா.."இவளை மேலும் கீழும் பார்த்த அவன் "அங்க இருக்கிறது தான் பொம்ம... வந்குரதுனா வாங்கு.. இல்லனா வச்சுட்டு நட.. சொம்மா கடைய மறைச்சுக்கிட்ட நிக்காதா..." பின் அவனோடு அம்மா சண்டை போட்டு வீடு வந்து சேர அன்றைய பொழுது போனது என்றாலும் காளீசுக்கு ஏரோபிளேன் கிடைக்கவில்லை.
          அன்றிலிருந்து காளீசு ஏரோபிளேன் வாக பணம் சேர்க்க ஆரம்பித்தாள்.காளீசுக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்து விட்டாள் அம்மா.மாமன் முருகன் தான் மாப்பிள்ளை.டவுனில் வேலை பார்க்கிறான்."காளீசு ஏரோபிளேன் எரோபிலேன்னு கடந்த.. டவுன்ல நெசமான எரோபிலேனே இருக்கும்.பாக்கலாம் புள்ள. நீ அதிஷ்டக்காரிதான்..."இது காளீசின் தங்கை.வெகு நாட்களுக்கு பிறகு தான் மீண்டும் ஏரோபிளேனில் பள்ளிக் கூடம் போவது போல கனவு வந்தது காளீசுக்கு.இந்த முறை உடன் முருகனும் வந்தான்.பரிசம் போட்டதில் இருந்து வேலைக்கு போவதை நிறுத்தி விட்டாள் காளீசு.தையில கல்யாணம்.முருகனோ ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் எல்லாம் காளீசின் வீட்டுக்கு வந்து அவளையே சுற்றி சுற்றி வந்தான்.ஒரு முறை கேட்டான்."புள்ள...அடுத்தவாட்டி உனக்கு டவுன்ல இருந்து என்ன வாங்கியார..."
"எதுனாச்சும் வாங்கியா மாமா..." "ஏய்..உனக்கு என்ன புடிக்கும் சொல்லு புள்ள..." பிடிக்கும் இந்த வார்த்தை கேட்ட உடனே காளீசுக்கு ஏரோபிளேன் தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.குதூகலம் காட்டி கேட்டால் "மாமா எனக்கு ஏரோபிளேன் வாங்கியாரியா? ..."சப்பென்று இருந்தது முருகனுக்கு."ஏம்புள்ள மைசூர் மகாராசவையா கட்ட போற.. ஏரோபிளேன் கேக்குற..எதுனா சீல, வளவி னு கேப்பியா... ஏரோபிளேன் வேணுமாம்ல..."
"என்ன மாமா.. ஏரோபிளேன் பொம்ம தான் வேணும்னு கேட்டேன் ..." "பொம்மையா... அதெல்லாம் நமக்கு பாப்பா பொறந்த உடனே வாங்கித் தர்றேன்.." என்று சொல்லி குறும்பாய்ச் சிரித்தான்.
         அவனைக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு டவுனுக்கு வந்து இரண்டு பிள்ளைகள் ஆகிவிட்டது.எரோபிலேனைக் கிட்டத் தட்ட மறந்தே பொய் விட்டாள் காளீசு.எப்போதாவது டிவியில் ஏரோப்ளேன் பார்த்ததால் பழைய நினைவுகள் வரும்.ஒரு ஏக்கம் படரும்.அவ்வளவுதான்.அன்று அவளின் சின்னக் குழந்தைக்கு அரசு ஆஸ்பத்திரியில் தடுப்பூசி போட்டுவிட்டு திரும்பிக் கொண்டிருந்தாள்.வழி மாறி வேறொரு இடத்தில் இரங்கி விட்டாள்.வீட்டைத் தேடி நடந்து வந்து கொண்டிருக்கையில் அவள் குழந்தை திடீரென அழுதது.மழலையில் "அம்மா...மா..பொம்ம பொம்ம...' என்று கை காட்டியது.கை காட்டிய திசையில் ஒரு அழக்கான பொம்மைக் கடை.அருகில் சென்று பார்த்த காளீசுக்கு கைகள் சில்லிட்டு கண்கள் கலங்கி விட்டன.அவள் சின்ன வயதில் பார்த்த அதே ஏரோபிளேன் பொம்மை.இந்த பொம்மை அதை விடக் கூட பெரியதாய் பளபளப்பாய் இருந்தது.அருகில் சென்று லேசாய் அதன் மூக்கைத் தொட்டு பார்த்தாள்.புல்லரித்தது."இந்த பொம்மை எல்லாம் எம்புட்டு?" 400 ரூவா என்றான் கடைக்காரன்.தன் பர்சைத் திறந்து எண்ணிப் பார்த்தாள்.மடித்து மடித்து வைத்த பழைய நோட்டுக்கள் எல்லாம் சேர்ந்து 600 சொச்சம் இருந்தது.அவள் குழந்தை அதற்குள் "மா.. பாப்பா பொம்ம..பாப்பா பாபா..." என்று ஏரோபிளேன் அருகில் இருந்த ஒரு பாப்பா பொம்மையை நோக்கி இவள் கைகளில் இருந்து தாவ முயன்று கொண்டிருந்தது. தன் பர்சில் இருந்து நானூறு ரூபாயை எண்ணிக் கடைக்காரனிடம் கொடுத்து விட்டு விடு விடுவென்று வீட்டை நோக்கி நடந்தாள் காளீசு ,பாப்பா பொம்மையோடு...

-முற்றும்

காளீசு!!

2010-02-18T14:45:00.001+05:30

"இவ்ளோ நேரமாடீ? எப்போ பள்ளிக்கூடம் விட்டுச்சு?இப்ப தான் வர்றவ..." அலுத்துக் கொண்டாள் கிழவி.வீட்டுக்கு போயிட்டு வந்தேன் பெரியாத்தா என்றாள் காளீசு.என்னத்தயாவது ஒரு காரணம் சொல்லு.சரி சரி தண்ணி நிக்கிறதுக்குள்ள எடுத்து வந்து ஊத்து.நாளைக்கு ஊர்ல இருந்து ஆளுக வர்றாக..." "திருவிழாவுக்கா பெரியாத்தா..." என்றாள் காளீசு."ஆமாமா.."ஏற்கனவே தாமசமா வந்துரக்க.. விடு விடுன்னு போய் எல்லா தொட்டியையும் நொப்பி வை.நாளைக்கு தேவைப்படும்..." குடத்தை எடுத்துக் கொண்டு தெருமுனையில் இருக்கும் குழாயடிக்கு விரைந்தாள் காளீசு .
படிப்பது எட்டாவது.அரசு பள்ளியில்.இவளுக்கு பிறகு 2 தங்கைகள்.அப்பா இல்லை.அம்மா வயல் வேலைக்கு செல்வாள்.இவள் மாலை நேரத்தில் கிழவி வீட்டிற்கு வந்து அவள் சொல்கிற அத்தனை வேலைகளையும் செய்வாள்.மாதம் 200 ரூபாய் சம்பளம். கிழவியின் வீடு தான் நகரத்தின் நிழல் கூட பரவாத அந்த கிராமத்திலேயே பெரியது.அவள் தான் வசதியானவளும் கூட.பிள்ளைகள் எல்லாரும் படித்து நகரத்தில் செட்டில் ஆகி விட்டனர்.பண்டிகைகள் ,பிற நல்ல நாட்களுக்கு மட்டுமே குடும்பத்தோடு கிழவியின் வீட்டிற்கு வருவார்கள்.
          அடுத்த நாள் காளீசு வேலைக்கு வரும் போது கிழவியின் வீடு கலகலப்பாய் இருந்தது.ஊரில் இருந்து அனைவரும் வந்து விட்டனர்.பேரபிள்ளைகள் முற்றத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். தண்ணீர் குடத்தை தூக்கிக் கொண்டு வந்தாள்.ஒரு பக்க பின்னல் ரிப்பன் அவிழ்ந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. தன் அழுக்கு பாவாடையைத் தூக்கி சொருகிக் கொண்டு உடலை வளைத்து அந்த பெரிய பானையை இடுப்பில் வைத்து கொண்டு வீட்டினுள் வந்தாள்.அங்கே கிழவியின் பேரபிள்ளைகள் வித விதமான பொம்மைகளை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர்.குரங்கு பொம்மை,கார் பொம்மை,கிளி பொம்மை என பல பொம்மைகள் இறைந்து கிடந்தன.காலீசின் கண்ணில் பட்டது ஒரு பெரிய பொம்மை.வெள்ளை நிறத்தில் இருந்தது.கூர்மையான மூக்குடன் இரண்டு கைகளையும் அகல விரித்தது போல இரண்டு இ றக்கைகளோடு இருந்தது.கலர் கலராக லைட்டுகள் எரிந்தன.வினோதமான ஒலி வந்தது.வினோத் கையில் ஏதோ ஒன்றை வைத்து அழுத்திக் கொண்டிருக்க அவன் காட்டிய திசைகளில் எல்லாம் நகர்ந்தது. காளீசு அந்த பொம்மையை விநோதமாக பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள்."ஏய் காளீசு.. தண்ணி கொடத்தோட எம்புட்டு நேரம் நிப்ப.. போய் ஊத்திட்டு அடுத்த குடத்த மோந்துட்டு வாடி..." கிழவியின் குரல் கேட்கவும் தண்ணியை ஊற்ற அடுப்பங்கரைக்கு விரைந்தாள்.திரும்பி காலிக் குடத்துடன் மீண்டும் முற்றத்திற்கு வந்தாள்.அவளால் இப்போது ஆவலை அடக்க முடியவில்லை. குடத்தைக் கீழே வைத்து விட்டு ஒரு தூணை கட்டி கொண்டு அங்கேய நின்று வேடிக்கை பார்க்க தொடங்கினாள்.
          அந்த பொம்மையை பார்க்க பார்க்க அவளுக்கு குதூகலம் பொங்கியது. மாறி மாறி எறிந்த கலர் லைட்டுகள் அவளை பரவசப்படுத்தின. மெல்ல நடந்து வினோத்தின் பக்கம் போய் நின்று கொண்டாள்.
மெதுவாய்... "அண்ணே இந்த பொம்ம பேரு என்ன.." எனறாள்... வினோத்தின் காதில் அதில் விழவே இல்லை."ஐயோ அவன் பிப்த் தான் படிக்கிறான்.அவன போய் அண்ணன்னு கூப்பிடற..." சிரித்தாள் தீபா.அவளை பார்த்த காளீசு   லேசாய் சிரித்து விட்டு மீண்டும் கேட்டாள் "அது என்ன பொம்ம..." "அதுவா அது ஏரோபிளேன் பொம்ம..." "எரோபிலேனா? அப்பிடினா...." தீபாவுக்கு சிரிப்பு வந்தது."ஏரோபிளேன் தெரியாதா... இது வானத்துல பறக்கும்.பஸ்சு ரோட்ல போகுதுல்ல அது மாதிரி இது வானத்துல போகும்.." கண்கள் அகல விரிந்து விட்டது காளீசுககு."வானத்துலையா...? அம்மாடி....பயமா இருக்காதா...." காளீசின் ஆச்சர்யம் தீபாவுக்கு உற்சாகம் தந்தது.
"ஆமா... வனத்துலதான்.என்ன பயம் .. பழகிட்ட பயம் தெரியாது.நாங்கல்லாம் டெய்லி ஸ்கூலுக்கு எரோபிலேன்ல தான் போவோம்...." "தெனமுமா...?"அசந்து போய் விட்டாள் காளீசு .அந்த பொம்மை அவளை மேலும் வசீகரித்தது.
          அன்று மாலை எரோபிலேனை வேடிக்கை பார்த்து அதனால் கிழவியிடம் திட்டு வாங்கி அதன் பின் பிற வேலைகள் எல்லாவற்றையும் முடித்து வீடு திரும்ப இரவு எட்டு ஆகி விட்டது.அம்மாவும் வீடு திரும்பி இருந்தால்.வீட்டில் அனைவரும் தூங்க தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர்.பொதுவாக கிராமங்களில் பொழுது சாய்ந்த உடனே ஊர் அடங்கி விடும்.எட்டு மணி என்பதே அதிகம்.அம்மாவும் வேலையில் அலுத்து சலித்து போய் ஒரு ஓரத்தில் படுத்திருந்தாள். "ஏன்னா புள்ள... இன்னைக்கு இம்புட்டு நேரம் ஆகி போச்சு... சரி சோற போட்டு சாப்டுட்டு படு.உனக்கு வெஞ்சனம் எடுத்து வச்சிருக்கேன்.அதையும் பாத்து எடுத்து சாப்பிடு."சாப்பிட்டுவிட்டு அம்மாவின் அருகில் சென்று படுத்துக் கொண்டாள் காளீசு .
        காளீசுக்கு தூக்கமே வரவில்லை.அந்த ஏரோபிளேன் பொம்மை நினைவாகவே இருந்தது.வானத்தில் பறக்குமாம்.பிரமிப்பு குறையவே இல்லை."அம்மா...இன்னிக்கு பெரியாத்தா வீட்ல பிள்ளைக வந்துருக்காகள்ள அவுக நெறைய பொம்ம வச்சு இருக்கன்கம்மா... அதுல ஏரோபிளேன் நு ஒரு பொம்ம மா.. அது வானத்துல பறக்குமாம். நெசத்துல ரொம்ப ரொம்ப பெருசா இருக்குமாம்...." இவள் பேசிக் கொண்டே இருந்தால்.அவள் அம்மா தூங்கிப் போய் வெகு நேரம் கழித்தே பார்த்தாள் காளீசு ."சே... தூங்கிருச்சு..." இவள் நினைவுகள் அந்த ஏரோபிளேன் பொம்மையை சுற்றியே இருந்தன. எப்போது தூங்கினாள் என்று தெரியவில்லை .கனவில் நிறைய எரோபிலேன்கள் வந்தன.பச்சை மஞ்சள் நீளம் என வித விதமான லைட்டுகள் எரிந்தன.மஞ்சள் நிற ஏரோபிளேன் ஒன்றில் காளீசு தன் பள்ளிக்கு சென்றாள்.அவள் வீட்டுக்குள் குட்டி குட்டி ஏறோபிலேன்கள் பறந்தன.

-தொடரும் (அடுத்த பகுதியில் முடியும்) :)

என் காதல் கவிதை!!

2010-02-12T11:10:00.001+05:30

ஒரு முறையேனும்
உன் சோகத்தை பகிர்வாய் என்றே
ஒவ்வொருமுறை நீ கலங்கும் போதும் கேட்கிறேன்
"என்னவாயிற்று?" என்று
நீயோ முகம் திருப்பி
கண்ணீரைத் துடைத்து எறிந்துவிட்டு
"எல்லாம் நலம்"
என கண்கள் மின்ன புன்னகைக்கிறாய்

உன்னோடு சேர்ந்து
பார்க்கின்ற நிலா அழகு என்பதாலேயே சொல்கிறேன்
"இன்றைய நிலா ரம்மியம் " என்று
நீயோ "உன்னை மட்டுமே ரசிக்கிறேன் நான்
என்னைத் தவிர எல்லாவற்றையும் ரசிக்கிறாய் நீ" என
சின்னக் கோபம் பூக்கிறாய்

பசும்புல் வெளிகளில் விழும்
மழை சாரல்களும் நீயும் வேண்டும் என்கிறேன் நான்
அக்கறையாய் எனக்கென்று ஒரு குடையோடு
உடன் வருகிறாய் நீ

உன் பிறந்த நாளுக்கான பரிசினை
ரகசியமாய் யோசிக்கிறேன் நான்
நீயோ அப்பட்டமாய் கேட்டு விடுகிறாய்
இந்த பிறந்த நாளிற்கு என்ன வேண்டும் என்று

இப்படி
என் சின்ன சின்ன கவிதைகளை
நீ சிதறடிக்கிற போதும்
வார்த்தைகளுக்கும் வர்ணனைகளுக்கும்
அப்பாற்பட்டது உன் நேசம்
என்பதால்
இன்னும் உயிர்ப்புடனே இருக்கிறது
என் காதல் கவிதை!!

கனவுகள்!!

2010-02-08T10:50:00.000+05:30

விடிந்தும் முடிந்தும்
கடந்து போகின்ற
நாட்களில்
செலவாகின்றன
கனவுகள்!!

நண்பர்கள்!!

2010-01-08T10:54:00.001+05:30

வண்ண மலர்களின் வாசமும்
பறவைகளின் நாதமும்
வீசுகின்றன இளம் தென்றலும்
காலை வெளிச்சத்தில் கரைந்து கொண்டிருக்கும்
சோடியம் விளக்குகளும் ...
உறக்கத்தையும் கனவுகளையும்
போர்வையோடு மடித்து வைக்கின்றன மனிதர்களும்
காலைக்கே உள்ள ஸ்பரிசமும்
அழகாக்குகின்றன நாளின் தொடக்கத்தை...
அப்படியே,
மென்மையான அன்பும்
உரிமையோடு பாசமும்
விளக்க இயலாத நேசமும்
உணர்வோடு பின்னிபோகின்றன நெருக்கமும்
நடுக்கத்தில் கைக்குள் நுழைகின்றன ஐவிரல்களும்
'இதெல்லாம் ஒரு மேட்டர் னு பீல் பண்ற பாத்தியா?"
ஆறுதல் வார்த்தைகளும்
குறும்புச் சிரிப்புகளும்
கேலிப் பேச்சுகளும்.....
கடவுளின் வரங்களாய்
வாழ்வை அழகாக்கி செல்கிறார்கள்
நண்பர்கள்!!

மே மாதம்(6)

2010-01-06T12:54:00.000+05:30

......-6... ராகுல் வந்து விட்டு சென்று 5 நாட்கள் ஆகிறது.அதன் பின் எந்த தகவலும் அவனிடத்தில் இருந்து இல்லை.மலர் மனதில் புயல் வீசிக் கொண்டிருந்தது. முன்பு போல் தன மனதை ஒரு முடிவு நோக்கி அவள் செலுத்தவில்லை...நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் மனதில் ஓடி கொண்டிருந்தன.திடீரென பெங்களூரில் கிடைத்த கார்த்திக்கின் நட்பு...எப்பொழுதும் இவளை அழ வைத்து கொண்டிருக்கும் ராகுல்....தானாய் ஒரு முடிவுக்கு அவள் மனம் சென்றது.ராகுலைப் பார்க்க வேண்டும்.அவன் கண் பார்க்கும் நேரத்தில் மனதில் தோன்றுகிற அத்தனை கேள்விகளையும் அவனிடத்திலே கேட்டு விட வேண்டும்.வேக வேகமாக கிளம்பினாள்.போகிற வழியில் அவனை போனில் அழைத்தால்."எங்க இருக்க..?""என் flat பக்கத்துல இருக்ற பார்க் ல இருக்கேன். என்ன விஷயம் மலர்....?".."உன்ன பாக்கணும்.." இது மலர்."சரி ஒரு 1 அவர் ல வரேன் ..." என்றான் அவன்.இதை கேட்கும் பொழுதே மலர் அவன் வீட்டை நெருங்கி இருந்தாள்.அடுத்த 5 நிமிடத்தில் அவன் சொன்ன பார்க்கை அடைந்து அங்கு இருந்த அவனயும் பார்த்து விட்டாள்.

          அங்கு அவன் மாத்திரம் இல்லை.அவனோடு ப்ரீத்தியும் இருந்தாள்.இவளை பார்த்த மாத்திரத்தில் அவன் வேக வேகமாய் பேச தொடங்கினான்."மலர்..அன்னிக்கு ஒரு சண்ட..ரொம்ப வெக்ஸ் ஆய்ட்டேன்..அதான் உன் வீட்டுக்கு வந்து ஏதேதோ பேசிட்டேன்...ஒன்னும் மனசுல வச்சுக்காத.உணர்ச்சிவசப்பட்டு பேசினது எல்லாம் சீரியசா எடுத்துக்க கூடாது...." அவன் கண்களில் மின்னிய குற்ற உணர்ச்சியை அவள் பார்த்தாள்.அவள் சமாதானம் அடைய வில்லை என்பது ராகுலுக்கு தெரிந்தது.விடு விடுவென்று அவளை 4 அடி தள்ளி அழைத்து சென்றான்."மலர் எப்பவோ orkut ல பேசினது எதுக்கும் இப்போ அர்த்தம் இல்ல..அதெல்லாம் சும்மா...ஆனாலும்...ஐயோ உனக்கு எப்படி புரிய வைக்கிறது...உன்னோட இந்த கண்களை எப்பவுமே என்னால மறக்க முடியாது....ஆனா..." விளையாட்டுகளில் ஒரு வீரர் காயம் பட்டால் இன்னொருவரை substitue ஆக வைத்திருப்பது போல..இவனது காதல் ஆட்டத்தில் நான்..மலருக்கு நினைக்கவே அருவருப்பாய் இருந்தது.பாதியில் அவனை நிறுத்திய அவள்தன் மனதில் பட்டதைக் கூறிவிட்டு புறப்பட்டுச் சென்றாள் கார்த்திக்கின் வீட்டிற்கு.
        நடந்தவை அனைத்தையும் நிதானமாய் கேட்ட அவன்..நீங்க என்ன மலர் பதில் சொன்னிங்க என்றான்...
"போதும்...உன் வாழ்க்கைல எந்த மனித உணர்வுகளுக்கும் அர்த்தம் இல்ல...என் மனசுல இருந்து நீ போய் ரொம்ப நாள் ஆகுது.இன்னொருமுறை எதுக்காகவும் என்கிட்டே வராதே ..." ."எப்பிடி மலர் சொன்னீங்க.. இதை சொல்ல முடியாம தான இத்தன நாளா தவிச்சீங்க..".."ஆமா கார்த்திக்... என்னால எந்த தயக்கமும் இல்லாம சொல்ல முடிஞ்சது.. ஏன்னா உங்க அன்பை நான் தெளிவா புரிஞ்சுகிட்டதால...என்னோட தயக்கத்தால இது வரைக்கும் என் வாழ்க்கைல எத்தனையோ இழந்து இருக்கேன்.நான் விரும்பின படிப்பு..வாழ்க்கைனு எவ்வளவோ...ஆனா இன்னிக்கு என் தயக்கத்த உதறி தள்ளிட்டு கேக்றேன்...உணர்ச்சி வசபடல.. தெளிவா இருக்கேன்..உங்க அம்மாவோட திருச்சிக்கு வருவீங்களா...என்னை உங்க கூட மறுபடியும் உங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வருவீங்களா... உங்க கைய கோர்த்துகிட்டு மிச்சமிருக்கிற பாதைய கடக்கணும்ஆசைபடறேன் ..." அதற்குமேல் அவளால் பேச முடியவில்லை.அவள் வாழ்க்கையை நிறைத்திருந்த ஏமாற்றம் இரு துளி கண்ணீராக கண்களில் இருந்து கன்னத்தில் வழிய,தன் முதல் விரலால் அதைத் துடைத்து எறிந்தான் கார்த்திக்.
          "எப்பிடி இத்தன நாள் போச்சுனே தெரியல மா... " ராமின் அம்மாவிடம் சொன்னாள் ஸ்வாஷிக்கா.."ஆமாம்மா...பேசாம நீ எங்க கூடவே இருந்துடு.... " சூசகமாய்..சுலபமாய் தன் மனதை சொல்லி விட்டாள் ராமின் தாய்.இங்கேயே இருந்து விட அவளுக்கும் ஆசை தான்.ஆனால் எப்படி இருக்க முடியும்.விவாகரத்து பெற்றவள் இவள்.ராமின் குடும்பச் சூழலோ முற்றிலும் வேறு பட்டது.ராமிற்கும் இந்த எண்ணம் தான்.அனால் எப்படி ஸ்வாஷிக்காவிடம் கேட்பது.அவள் வசதியானவள்.அவளது வாழ்க்கை முறை வேறு.என்னை மட்டும்மில்லை என் குடும்பத்தையும் அவள் ஏற்க வேண்டும்.பெரிய பாரத்தை ஏற்றுக் கொள் என்று எப்படி அவளிடம் கேட்பது.இப்படி தயக்கத்திலே நாட்கள் கழிய அவள் கிளம்புகின்ற நாளும் வந்து விட்டது.
          மூட்டை முடிச்சுகளுடன் அவளை பார்த்த ராமிற்கு திக்கென்று இருந்தது.அவளுக்கோ உயிரை இங்கு விட்டு செல்வது போல் இருந்தது.அவள் இழக்க போவது ராமை மட்டும் அல்ல.ஒரு அழகிய குடும்பத்தை.வெளியில் டாக்ஸி வந்து நிற்க...இவள் பையை தூக்கிய உடன் ராமிற்கு யாரோ விருட்டேன்று இதயத்தை பிடிங்கியது போலிருந்தது.பட்டென்று ,"நீ போய் தான் ஆகணுமா ஸ்வாஷிகா... இங்க... என்கூட ..எங்க கூடவே...இருந்துடு...உன்ன பாத்துக்கிற நான் இங்க இருக்கும் போது,இந்த குடும்பத்த விட்டுட்டு நீ எதுக்கு தனியா அங்க... " என்னோடு உன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டு என் குட்ம்பத்தொடு இங்கேயே தங்கி விடு என்கிற கனமான அர்த்தம் கொண்ட வார்த்தைகளை 5 நொடிகளில் சொல்லி விட்டான் ராம்."இத்தனை நாள் என் வாழ்க்கை முழுதும் நிறைந்திருந்த தனிமை,பாதுகாப்பற்ற சூழல் அத்தனையும் மறைந்து அன்பு நிறைந்த ஒரு அழகான குடும்பம் எனக்கு கிடைக்கபோகிறது.மனம் முழுக்க நேசத்தை மட்டும் ஏந்திக் கொண்டு என்னை ஏற்றுக் கொள் என்று என் முன் ஒருவன் நிற்கிறான்..." அந்த நொடிகள் கனமானவையாக பட்டது அவளுக்கு.கடவுள் கண் முன் வந்து விட்டார்.அவனுடைய வார்த்தைகளின் முழு அர்த்தத்தையும், தன் வாழ்க்கையை அவை எப்படி மாற்றிப் போகும் என்பதையும் முழுதும் உணர இயலாத ஒரு பரவச நிலையில் இருந்தாள்.விடுவென்று திரும்பி காரில் ஏறி அமர அவள் அமர...கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாக கண்ணீர் ஊற்றியது.ஒரு துளிக் கண்ணீர் வர வேணுமென்று பல இரவுகள் அவள் போராடியது உண்டு.கண்ணீரைத் தொட்டு பார்த்துக் கொண்டாள்.புல்லரித்தது.தன் பெண்மையை முதல் முறையாக ஆத்மார்த்தமாக உணர்ந்தாள்.அது என் குடும்பம்.காரைத் திருப்பும்படி சொன்னள்.வீட்டிற்கு வந்து ,கலங்கிய கண்களோடு அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்த ராமின் தோள்களைக் கட்டிகொண்டாள்.

முடிந்தது மே மாதம்.ஜூன் மாதம் தொடக்கி விட்டது.பெங்களூரில் ஒரு பள்ளியின் வாசலில் மலரை கார்த்திக் தன் பைக்கில் இருந்து இறக்கி விட,"மறக்காம அத்தைக்கு pressure மாத்திரை வாங்கிட்டு போங்க... டேபிள் ல உங்களுக்கு டிபன் பாக்ஸ் இருக்கு.மறக்காம எடுத்துகிட்டு போங்க..." ஞாபகப்படுத்தி விட்டு பள்ளியை நோக்கி மலர் விரைய,திருச்சியில் ஸ்வாஷிக்கா,சிறிய அளவில் தன் கிராபிக்ஸ் கம்பனியை ஆரம்பிக்கும் முயற்சியில் இருந்தாள்.

-(முற்றும்) .... அவ்ளோதாங்க!

மே மாதம்(5)

2010-01-05T12:00:00.001+05:30

...(5 )...         ராகுலிடம் தெளிவாய் பேசிவிட தன்னை தயார் படுத்திக்கொண்டாள் மலர்.தனக்குள் கசப்புணர்வுகள் எல்லாம் மறையட்டும் என காத்திருந்தாள்.ஒரு வார இடைவேளையில் கார்த்திக் அவளுக்கு நெருங்கிய தோழனாகிப் போயிருந்தான்.பத்திரிகை செய்தியில் ஆரம்பித்து ஆழ் மனப்ரச்சனைகள் வரை அனைத்தையும் பகிர்ந்து கொள்ளும் அளவுக்கு வளர்ந்திருந்தது அவர்கள் உறவு.வாழ்வில் முற்றிலும் வேறுபட்ட இரு வேறு அணுகுமுறை கொண்ட இருவரும் ஒரு உறவில் இணையும் போது முரண்பாடுகள் எழுவது சஹஜம் .அனால் ஒருவரின் அணுகுமுறையை இன்னொருவர் ரசிக்க ஆரம்பிக்கும் பொழுது அந்த உறவு இனிக்க ஆரம்பிக்கும்.அதுவே நிகழ்ந்தது மலருக்கும் கார்த்திக்கும் இடையில்.... ராகுல் மீதான காதலை சொல்லிய நாளில் ஆரம்பித்தே கார்த்திக் மலர் மீதான தன் எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்ள முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தான்.மலருக்கு தான் ஏனோ,'அன்றைய காலையில்' தன்னுடைய பதில் வேறு மாதிரியாக இருந்திருந்தால் தன வாழ்க்கை இன்னும் இனிமையாய் போய் இருக்குமோ என்ற எண்ணம் அடிக்கடி வந்து மறைந்து கொண்டிருந்தது. கார்த்திக் அவள் மன எல்லை கதவுகளை உடைத்து வேகமாய் முன்னேரிக்கொண்டிருப்பதையும் அவள் அறியாமல் இல்லை.

          அன்றைய நாள் விடிந்த பொழுது எப்பொழுதும் போல் தான் இருந்தது.மாலையில் ராகுல் மலரை சந்திக்க வரும் வரையில்...மலரை பார்க்க வந்த அவன் ஒரு மணி நேரம் ஆகியும் எதுவும் பேசவில்லை.முகம் இருகி இருந்தது.தன் முகத்தைக் காட்டாமல் திரும்பி அமர்ந்து இருந்தான்.மலரை இங்கு சந்தித்த நாள் முதல் அவளாய் அவனிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை.மற்றுமொரு ஐந்து நிமிடம் கழிந்த பிறகு தன் நம்பிக்கையைத் திரட்டிக் கொண்டாள்.இருந்தும் பேச தைரியம் வரவில்லை.ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடி கார்த்திக்கை நினைத்துக் கொண்டாள்.அவன் இருந்தால் எப்படி இதை எதிர் கொண்டிருப்பான்.. யோசித்தாள்.உள்ளிருந்து ஏதோ ஒரு உணர்வு உந்தித் தள்ள ராகுல் அருகில் சென்றாள்.மெல்லிய குரலில் "என்ன ஆச்சு...ஏன் இப்படி...." அவள் முடிப்பதற்குள் திரும்பிய அவன் கண்கள் சிவந்து போய் இருந்தன.அதை பார்த்த மாத்திரத்தில் இவள் வார்த்தைகளற்று போனாள்.சற்றென்று இவள் கைகளை பற்றிக் கொண்ட அவன்,அவளது உள்ளங்கையில் முகத்தை புதைத்துக் கொண்டான்."என்னை வேணாம்னு சொல்லிட்டா மலர்..அவ முன்னாடி நாம வாழ்ந்து காட்டனும்...".அவன் தலையை மென்மையாய்க் கோதினாள்.தோள்களில் தட்டிக் கொடுத்துவிட்டு விலகினாள்.அவள் மனம் எண்ணங்கள் ஏதுமின்றி வெறுமையாய் இருந்தது.

   மறு நாள் நடந்தவற்றை சொல்ல கார்த்திக் மௌனமாய் அமர்ந்து இருந்தான்."அவன் கிட்ட என் காதலை சொல்ல நேரம் பார்த்துகிட்டு இருந்தேன்.இப்போ நடக்கிறதா இருந்தா அவன் கல்யாணம் நின்னு போச்சு.எனக்கு சாதகமா தான் இது எல்லாம் நடக்கிற மாதிரி தெரிஞ்சாலும் கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு கார்த்திக்....கொஞ்ச மாசத்துக்கு முன்ன எங்களுக்குள்ள இருந்த காதலையோ இல்ல அவன் என்ன விட்டுட்டு போன பிறகு நான் பட்ட கஷ்டத்தையோ ஒரு வார்த்தைல கூட அவன் இது வரைக்கும் அங்கீகரிச்சது இல்ல... இப்போ வரைக்கும் நான் என்ன நினைக்கிறேன்னு ஒரு வார்த்தை கூட கேட்டது இல்லை...ஆனா எப்டி அந்த 'நாம' ங்கற வார்த்தை முளைச்சதுன்னு எனக்கு புரியல..... அவன் மேல இருந்த பிடிப்பு மொத்தமா விட்டுப் போன மாதிரி இருக்கு.இவன் கூட வாழனும்கிற ஆசை எல்லாம் போய் ரொம்ப நாள் ஆகுது.இருந்தாலும் ஏதோ ஒன்னு உறுத்திக் கிட்டே இருக்கு...." மெதுவாய் தெளிவாய் அவள் சொல்லி முடித்தாள். "சரி தான் மலர்.. விருப்போ வெறுப்போ அவர் மூஞ்சிக்கு நேர அத பத்தி நாலு வார்த்த பேசிட்டு வாங்க...அப்போ தான் அந்த உறுத்தல் குறையும்....." சிம்பிளாக ஒரு வரியில் முடித்து விட்டான் அவன்.பின் எழுந்து கிளம்புகையில் போகிற போக்கில் சொல்லி விட்டு போனான்..."அவரு ரொம்ப unlucky ங்க..."

இது இப்படி இருக்க,அங்கே ஸ்வாஷிக்காவோ ராமின் குடும்பத்தோடு இரண்டறக் கலந்திருந்தாள்.காதல் போன்ற உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டு இருவருமே எதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டு வாழ்பவர்கள்.தனிப்பட்ட வாழ்வில் ஒரு முழு வட்டத்தை கிட்டத்தட்ட முடித்து விட்டவர்கள்.அதனால் தங்களுக்குள் என்ன நிகழ்கிறது என்பது புரிந்திருந்தாலும்,இவை அனைத்திற்கும் ஆயுள் 3 வாரங்கள் என்பதையும்,அதற்கு பின் உள்ள தங்கள் வாழ்க்கை முற்றிலும் வேறானது என்பதையும் அறிந்திருந்தார்கள்.எனவே நாளை குறித்து அவர்கள் பெரிதும் கவலை கொள்ளவில்லை....

-தொடரும் (pls pls bear... will be concluded in the next part :) )

மே மாதம்(4 )

2010-01-04T12:44:00.000+05:30

...(4 ) மலர் முகத்தில் காட்டிய இறுக்கமோ அல்லது வார்த்தையில் காட்டிய சுருக்கமோ கார்த்திக்கை சிறிதும் பாதிக்கவில்லை...ரொம்பவே இயல்பாய் .."ஓ...டீச்சரம்மாவா... சரி சரி..." என்று புன்னகைத்தவன் வந்து அமர்ந்து கொண்டது வீட்டின் வரவேற்பறையின் சோபாவில்....சட்டென்று எதையும் பேசி பழக்கம் இல்லாத மலருக்கு இவன் கொடுப்பது இம்சையாக பட்டது.எப்போது போவானோ என்று அவள் யோசிக்கையிலேயே அடுத்த குண்டை அவன் வீசினான்."ஊர்ல அம்மா எனக்கு பொண்ணு பாத்துட்டு இருக்காங்க...உங்களை எனக்கு ரொம்ப புடிச்சு போச்சு...உங்களுக்கும் ஓகே னா அம்மாவ கூட்டிட்டு நான் திருச்சி வரேன்" .அவன் ஒரு முழு பைத்தியம் என்றே அவளுக்கு பட்டது.அவன் கேட்டது அபத்தத்திலும் அபத்தம் என்று தோன்றியது."ஹலோ..என்னங்க விட்டா பேசிகிட்டே போவீங்க போல..முதல் முறையா பாக்குற ஒரு பொண்ணுகிட்ட இப்டிதான் பேசுவீங்களா?ஸ்வாஷிக்காவோட பிரென்டுன்னு பாத்தா... உங்க லிமிட் தாண்டி நடந்துகிறீங்க....இந்த ஊர்ல நீங்க பாக்குற பொண்ணுங்க மாதிரி இல்ல நான்...இந்த இடத்த விட்டு முதல்ல போங்க...".சட்டென்று எழுந்து செல்வான் என்று நினைத்த அவளுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது."என்னங்க..ஓவர் டென்ஷன் உடம்புக்கு ஆகாது.கூல் கூல்...எனக்கு பிடிச்சுருக்கு.உங்களுக்கு புடிச்சிருக்கான்னு தான கேட்டேன்.தப்பா ஒன்னும் behave பண்ணலையே..." என்று ஒரு நிமிடம் நிறுத்தினான்.சற்றே பயம் வந்து விட்டது மலருக்கு.இப்பொழுது அவனும் சற்று உணர்ச்சி வசப்பட்டவன் போல் தோன்றினான்."மென்மையான உணர்வுகளுக்கு இந்த ஊர்ல இடம் இல்லங்க..மண் வாசத்தோட இருக்ற உங்கள பாத்த உடனே என்னோட அம்மா தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தாங்க...ரொம்ப மனசுக்கு நெருக்கமா பட்டீங்க...அதனால கேட்டுட்டேன்...சரி விடுங்க...நடந்த எதையும் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க... sorry" என்றவன் விடு விடுவென நடந்து வாசலுக்கு வந்தான்.செல்வதற்கு முன் திரும்பி "உங்கள பாத்தா ஏதோ ரொம்ப confusion ல இருகறாப்ல இருக்கு...take life easy.." என்று சொல்லி விட்டு காரில் ஏறி கிளம்பி விட்டான்.என்ன நடந்தது என்று யோசிப்பதற்கே மலருக்கு அரை நாள் தேவை பட்டது.வாழ்க்கையை எத்தை சுலபமாக வாழ்கிறான்.அவன் சொல்ற மாதிரி நான் தான் எல்லாத்தையும் complicate பண்ணிக்கிறேன்.life is easy...ஒரு நிமிடம் மனம் லேசாய் மிதப்பது போல் உணர்ந்தாள்.ஒரு 15 நிமிடத்தில் என்ன மேஜிக் செய்து விட்டான். மனசுக்குள் புன்னகைத்துக் கொண்டாள்.காலாற வெளியில் நடக்கலாம் என வந்தவளின் கண்ணில் முதலில் தெரிந்தது தெரு முனையில் நின்று கொண்டிருந்த பைக்.வேறு ஒரு பெண்ணோடு அதில் சாய்ந்து நின்று கொண்டு பேசிக் கொண்டிருந்தது ராகுல்.கண்கள் அகல விரிய அவனை அணுகினாள்.இவளை பார்த்து விட்ட அவன்,போலியாய் புன்னகைத்து ,"மலர்....நீ..நீங்க .. எப்டி இங்க...its a surprise" தோள்களை ஆட்டிக் கொண்டான்."meet my fiancee..." என்று பக்கத்தில் நின்ற பெண்ணை அறிமுகம் செய்தவன்..."நெக்ஸ்ட் ஜனவரில கல்யாணம்.." என்று முடித்தான்.பின் அந்த பெண்ணிடம் மலரை பழய தோழி என அறிமுகம் செய்தான்."எங்க தங்கி இருக்க மலர்...?" :இங்க தான்..என்று மலர் தன் வீட்டை சுட்டிக் காட்டினாள்.அதற்கு மேல் தனக்கு அங்கு ஒன்றும் வேலை இல்லை என்று உணர்ந்தவள் வெறுமையாய் வீடு நோக்கி நடந்தாள்.
காலிங் பெல் ஓசை கேட்டது.வந்திருந்தது ராகுல்."உன்ன பாத்த உடனே சொல்லணும் நு நெனச்சேன் மலர்..இந்த ஒயிட் சுடில ரொம்ப அழகா இருக்க."..சுருக்கென்றது மலருக்கு.அவனுக்கான காதல்,கண்ணீர்.... எத்தனை ஆழமானதாய் இருந்தது ..."அப்போ கொஞ்சம் வேலை ல பிஸி... உன்ன மிஸ் பண்ணிட்டேன்...அதுக்குள்ள ப்ரீத்திய பாத்து... பழகி.. engagement வரைக்கும் போய்டுச்சு...இப்பவும் கூட சொல்றேன் நீ எனக்கு special தான்..." இன்னும் ஏதேதோ பேசினான்.எத்தனை சுலபமாய் அவனால் பேச முடிகிறது.நீ எப்படி வேண்டுமானாலும் போ.. என் வாழ்க்கையில் இனிமேல் வராதே...இந்த வார்த்தைகளை அவனிடம் சொல்ல வேண்டும்.தொண்டையை காதல் அடைத்துக் கொண்டது.சொல்ல முடியவில்லை.அவனோ பேச்சின் இறுதிக் கட்டத்தை அடைந்திருந்தான்."தனியா இருக்க..safe ஆ இருந்துக்கோ...சிட்டி ரொம்ப மோசம்.என்ன ஹெல்ப் நாலும் எனக்கு கால் பண்ணு..." வரட்டுமா...?..தலை அசைத்தாள்.தலை சுற்றியது.சோபாவில் சாய்ந்து கொண்டாள்.பழய ஞாபகங்கள் நெருடின.எதிரே இருந்த டீபாயில் சின்னதாய் அழகாய் ஒரு புத்தகம்.தொலைபேசி எண்கள் எழுதப்பட்ட புத்தகம்.முதலில் அவள் மனதில் பதிந்த பெயர்...கார்த்திக்.எண்களைத் தடடினாள்.மறுமுனையில் அவன்."சொல்லுங்க மலர்" என்றான்."sorry... காலைல ஏதேதோ பேசிட்டேன்.ஈவிநின்க் உங்கள பாக்க முடியுமா..." "ஒ எஸ்..ஏழு மணிக்கு நானே வர்றேன் மலர்"...சொன்ன படியே வந்தான்.இப்பொழுது அவன் புன்னகையில் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாய் சிநேகம் தெரிந்தது...ரொம்பவே எச்சரிக்கையாய் பேசினாள் மலர்."கல்யாணம் பத்தி எல்லாம் இன்னும் நான் யோசிக்கல கார்த்திக்.நீங்க எனக்கு நல்ல பிரெண்டா இருப்பீங்கன்னு தோனுச்சு.." அவன் பதிலுக்காக நிறுத்தினாள்.புரிந்து கொண்டவனாய் "ஒ...நட்புக்கரம் மட்டும் தான் நீட்ட முடியும் நு சொல்றீங்க.ஓகே..லெட்ஸ் பி குட் பிரென்ஸ்...."
பாதி பாரம் குறைந்தது போல் இருந்தது அவளுக்கு....தன் வாழ்க்கையில் நடந்தவை மொத்தத்தையும் சொல்லி முடித்தாள்.இப்ப நான் என்ன செஞ்சா கரெக்ட்...குழந்தையை போல் கேட்டாள்.வலியில்லாமல் ராகுலை பிரியும் வழியை சொல்வான் என்று நினைத்தாள் மலர்.கார்த்திக் தொடர்ந்தான்.."மலர்.. அடிப்படைல நீங்க ரொம்ப கன்சர்வடிவ்..எதையும் யோசிச்சு செய்ற ஆளு..ஆனா எந்த அடிப்படைல எனக்கு கால் பண்ணீங்க..உங்க கதை முழுசையும் சொன்னீங்க..சரியா சொல்லனும்னா நீங்க எடுத்த இந்த முடிவு தப்பா கூட போய் முடியலாம்..நீங்க அது பத்தி யோசிக்கல..உணர்சிவசத்துல எனக்கு கால் பண்ணிடீங்க..ஆனா பயபடாதீங்க..நான் அந்த அளவுக்கு வில்லன் இல்ல..இத ஏன் சொல்ல வரேன்னா உணர்ச்சிவசப்பட்டு நீங்க எடுக்ற முடிவுகள் தப்பா போகலாம்.இப்ப கூட பாருங்க...அவர நீங்க எவ்ளவோ திட்னீங்க..இருந்தாலும் வெளில போ நு அவர பாத்து உங்களால சொல்ல முடியல.ஏன்னா இன்னமும் நீங்க அவரை விரும்புறீங்க..பிள்ளை எப்படி இருந்தாலும் நேசிக்கிற தாய் மாதிரி தூய்மையான நேசம் உங்களோடது.இல்லன்னு சொல்லி நீங்களே உங்கள ஏமாத்துக்காதீங்க....நான் சொன்னதநல்லா யோசிச்சு பாருங்க.சரின்னு தோணுச்சுனா அவர நேர்ல பாத்து உங்க காதல மறுபடியும் சொல்லுங்க...உங்களுக்கும் அவருக்கும் இடைல இருக்கிறது என்ன மாதிரியான relationship னு அவரையே சொல்ல வைங்க.தெளிவான ஒரு பதில அவரு கொடுத்தே ஆகணும்கிற கட்டாயத்த உண்டு பண்ணுங்க.அவரு போலியா இருக்காரு அது இதுன்னு கண்டதையும் யோசிக்காதீங்க..உண்மையான அன்பு எல்லாத்தையும் வாழ வைக்கும்...உங்க அளவுல நீங்க உண்மையா இருங்க".கடிகாரம் நேரம் பத்து என அறிவித்தது".நான் கிளம்பட்டுமா...?".. "ம்ம்ம்...சரி..."
ஏன்னா இன்னமும் நீங்க அவரை விரும்புறீங்க..பிள்ளை எப்படி இருந்தாலும் நேசிக்கிற தாய் மாதிரி தூய்மையான நேசம் உங்களோடது. ஆம்.என்ன என்று தெரியாமல் தொண்டையை அடைத்துக் கொண்டிருந்தது இது தான்.நன்றி கார்த்திக்.... ஆனால் ராகுலிடம் நாளையே சொல்ல வேண்டும் என்று மலர் நினைக்கவில்லை.நேரம் கூடி வரும்போது சொல்லலாம்."இயல்பாகவே எனக்குள்ள தயக்கங்கள் மறைந்த பின்னே சொல்லலாம்.....இன்று இது நடந்தாக வேண்டும் என்ற திட்டமிட்ட வாழ்க்கை போதும்.எந்த நொடியில் அவனிடம் கேட்க தோன்றுகிறதோ அந்த நொடியிலே கேட்கலாம்..." தனக்குள்ளே சொல்லிக் கொண்டாள்.
-தொடரும்

மே மாதம்(3 )

2009-12-24T10:33:00.002+05:30

-3 -........ ராம் ஸ்வாஷிக்கவுடன் தங்குவது என முடிவு ஆனா பின் குழந்தைகள் விளையாடுவதற்கு கொஞ்சம் இடம் தேவை என முன்னே ஹாலில் இருந்த சின்ன மர பீரோவை நகற்ற ,ஸ்வாஷிக்கா முயற்சிக்க,ராம் "என்னங்க இதெல்லாம் நீங்க நகத்திக்குட்டு...உங்களால முடியுமா...நல்ல வெயிட்டுங்க .. தள்ளுங்க..."என்றான்.முதல் முறையாக உன்னால் முடியாது உனக்காக நான் செய்கிறேன் என்கிற வார்த்தைகளை கேட்கிறாள்.இது வரையில் அவளுக்கு தேவை படுகிற ஒரு குண்டூசியை கூட அவளே தான் பெற்று கொள்ள வேண்டும்.இதை எல்லாம் பண்ணா உடம்புக்கு ஒத்துக்காது...பண்ணாதே என்று சொல்லவோ,அந்த நேரத்தில் தனியாய் வெளியே போவது நல்லது இல்லை.. போகாதே..என்று சொல்லவோ அவளுக்கு யாரும் இருந்தது இல்லை.இருந்தவர்களும் சொல்லியதில்லை.ஆனால் ராமிற்கு இயற்கையிலேயே தன்னை சார்ந்து இருப்பவர்களின் மீது அக்கறை கொள்கின்ற குணம் இருந்தது.இரவு 8 மணிக்கு,அடுத்த நாள் தேவை படுகின்ற ஒரு சோப்போ அல்லது ஷாம்பூவோ வாங்குவதற்கு கடைக்கு செல்கிறேன் என்றால்,"இந்த நேரத்திலே நீங்க போகனுமா..வேண்டாம்.அவசரம்னா குடுங்க நான் வாங்கிட்டு வரேன்" என்பான்.அவனோடு இருந்த அந்த இரண்டு நாட்கள் தன்னை ஒரு இளவரசி போலே நினைக்க வைத்தான் அவன்.இரண்டாம் நாள் இரவு இதைப் பற்றியே அவள் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தாள்.someone who makes you to feel special,becomes special in your life.இந்த வாக்கியத்திற்கு அவன் மட்டுமே அர்த்தமாக பட்டான் அவளுக்கு.இப்படி நம் மீது அக்கறைப்பட ஒருவர் இருந்தால் தான் சம்பாதிக்கும் பணத்திற்கும் சரி,கிடைக்கின்ற வெற்றிக்கும் சரி ஒரு அர்த்தம் இருக்கும்.ஏன்,வாழுகின்ற வாழ்க்கைக்கே ஒரு அர்த்தம் உண்டு.எங்கு வாழுகின்ற மக்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கிறது.ராமின் குடும்பத்தை பார்க்க வேண்டும் எனத் தோன்றியது.இப்படியெல்லாம் யோசித்துக் கொண்டே அவள் உறங்கிப் போனாள்.ராமின் மீது ஒரு வித அன்போ,நேசமோ ஏற்பட ஸ்வாஷிக்காவால் காரணம் சொல்ல முடியும்.எப்போதுமே பெண்கள் அப்படித்தான்.எதையும் எடை போடுகின்ற,ஆராய்ந்து பார்க்க கூடிய மனநிலை அவர்களுக்கு உண்டு.calculative என்று கூட சொல்லலாம்.காதலே ஆனாலும் அப்படித்தான்.பொதுவாக ஆண்களுக்குள்ள மனநிலை போலவே ராமிற்கும்.... ஸ்வாஷிக்காவை அவனுக்கு ரொம்பவே பிடித்து போயிற்று.ஏன் என்று எல்லாம் அவனுக்கு தெரியவில்லை.ஏன் என யோசிக்கவும் இல்லை.அடுத்த நாள் காலை ஊருக்கு கிளம்புவதற்கு ஆயத்தாமாகிக் கொண்டிருந்தான் அவன்.உண்மையில் ஸ்வாஷிக்காவை பிரிகிறோம் என்பதை விட அங்கு அவளைத் தனியாக விட்டுச் செல்ல அவனுக்கு மனம் வரவில்லை.மலர் இங்கு இருந்த போதும் அப்படித்தான்.ஒரு நாளைக்கு 3 முறையாவது போன் செய்து விடுவான்."சரிங்க.. நாங்க கிளம்பறோம்.." என அவன் சொல்ல .. சற்றும் அவன் எதிர்பார்க்காத ஒன்றை ஸ்வாஷிக்கா அவனிடம் கேட்டாள்."எனக்கு உங்க அம்மா,அப்பா,குடும்பம் எல்லாரையும் பாக்கணும் னு தோணுது.. என்னையும் உங்களோட உங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போவீங்களா..".அவன் திகைத்து போய் நின்றான்.அவள் இவ்வாறு கேட்டதில் அவனுக்கு உள்ளூர மகிழ்ச்சி என்றாலும்,அங்கு அம்மா அப்பா.. என்று யோசிக்கையில் சற்று சிரமம் என்று தோன்றியது.தன் 3 வயது கடைசி மகன் ஏற்கனவே அவளின் துப்பாட்டாவின் நுனியை பிடித்து கொண்டு தான் நின்றான்.சில நிமிடங்கள் யோசித்த அவன்..."சரி.. நீங்களும் வாங்க..நானே உங்களை கூப்பிட்டு இருக்கணும்.எனக்கு தோணாம போச்சு.நீங்களே கேட்டுட்டீங்க..எங்க அப்பா அம்மா கொஞ்சம் பழைய ரகம்.நீங்க என்னோட மேனேஜர் பொண்ணு.ஊற சுத்தி பாக்க வந்துருக்கீங்கனு தான் சொல்லணும்.மலர் பத்தி வேற கேப்பாங்க...சரி பாத்துக்கலாம்" என்றான்.மூவராய் அந்த கிராமத்திற்கு வந்த ராம் நால்வராய் திருச்சிக்கு பயணப்பட்டான்.

அங்கெ மலருக்கும் வாழ்வில் தென்றல் வீசிக் கொண்டிருந்தது.பெங்களூர் வந்த மூன்றாம் நாள் காலை,வாசலில் ஹாரன் சத்தம் கேட்டு கதவைத் திறந்தவள் அங்கு பார்த்தது ஒருவனை.மாநிறம்,ஜீன்ஸ் பான்ட் போட்டு இருந்தான்.கருப்பு நிறத்தில் ஒரு டி ஷர்ட்.கண்களில் கருப்பு நிறக் கண்ணாடி என இவள் கண்களுக்கு நன்றாகத் தோன்றினான்.இவளை பார்த்து விட்டு கா முன்னேறி வந்தான்.வந்து நின்று "ஸ்வாஷிக்கா..." என்றான்.இவளோ.."she is not here.she is on a trip to tamil nadu"...என முடிந்த்த வரை குரலை தெளிவாக்கிக் கொண்டு கூறினாள்.அதற்குள் மேலிருந்து கீழ் வரை அவளை பார்த்து விட்டான் இவன்.வெள்ளை நிறத்தில் சுடிதார்.நேர் வகிடு எடுத்து முறையாய் பின்னி இடுப்பிற்கு கீழ் வரை தொங்க விடப் பட்டு இருந்த ஒற்றை பின்னல்,காதுகளில் தொங்கிய தங்கக் கம்மல்.புதிதாய் ,இன்றோ நேற்றோ ட்ரிம் செய்யப்பட்ட புருவம்.பாதங்களுக்கும் ,சுடிதார் பாண்ட்டின் கீழ் பட்டிக்கும் இடையே தெரிந்த கொலுசின் மூன்று முத்துக்கள்...."ஏங்க.. நீங்க தமிழ் நாடா..." என்றான் படு எதார்த்தமாய்.ஏற்கனவே அழகான அவளது கண்கள் இன்னும் விரிந்து ஆச்சர்யத்தில் "ஆமா...எப்டி கண்டு புடிச்சீங்க.." என்றாள்."அட போங்கங்க...இதுக்கெல்லாம் ஜேம்ஸ் பாண்டா வரணும் ..." என்று சொல்லி சிரித்தவன்."ஓ..ஸ்வாஷிக்காவோட be-new பிரெண்ட் நீங்க தானா.ஹவுஸ் ஸ்வாப் பண்ணிட்டீங்களா...சரி சரி.. நான் அவ கூட வொர்க் பண்றேன்..பேரு கார்த்திக்...நானும் தமிழ் நாடு தான்.ஊரு சென்னை.அவளோட பெஸ்ட் பிரெண்ட்.ஆமா நீங்க?." என சாரா சரவென சொல்லி முடித்தான்.அவனுடைய வேகத்தில் திணறிப் போன இவள்,தனக்கே உரிய நிதானத்தோடு சொன்னாள்... "மலர்..ஸ்கூல் டீச்சர் ,ஊரு திருச்சி " என சுருக்கமாய் முடித்தாள்.
-தொடரும்

மே மாதம்(2 )

2009-12-23T13:11:00.001+05:30

-2 -.............. பெங்களுருவின் மேல் மலருக்கு ஈர்ப்பு ஏற்பட ஒரு காரணமிருந்தது.ஆனால் ஸ்வாஷிகா ஏன் காக.முக.பட்டிக்கு வர வேண்டும்.அதற்கும் கரணம் இல்லாமல் இல்லை.சிறு வயதிலேயே பிரிந்து விட்ட தாய் தந்தையர்,பாட்டியோடு டெல்ஹியில் கழித்த டீன் ஏஜ் பருவம்..அரவணைப்பு,கண்டிப்பு, ஏதும் இல்லாத வாழ்க்கை.சாதனைகளும்,மைல் கற்களும் அவள் வாழ்க்கையில் இருந்தன. அன்பும்,நேசமும்,கவனமும் கொள்வதற்கு யாரும் இல்லை. அவளே தேடிக் கொண்ட வாழ்க்கையும் அவளுக்கு ஏமாற்றத்தைத் தர விரக்தியின் விளிம்பில் இருந்தாள்.தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் சந்தித்த ஏமாற்றங்கள் அவள் மனதை வெறுமையாக்கி வைத்து இருந்தன.மனம் நொந்து அழுதால் கூட ஒரு துளி கண்ணீர் கண்ணில் இருந்து வெளி வராத வண்ணம் மனம் இறுகி இருந்தது.படிப்பறிவில்லாத ஒரு கிராமத்து பெண்ணாக இருந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று குட அவளுக்கு சில சமயங்களில் தோன்றும் ஒரு அமைதியான வாழ்க்கை,குறைந்த பட்சம் ஒரு சில நாட்களுக்காவது அவளுக்கு தேவை பட்டது.அதனாலேயே காக.முக.பட்டிக்கு பயணம்.

மே 3 அன்று காலை காக.முக.பட்டியில் ஸ்வாஷிகாவும்,பெங்களுருவில் மலரும் வந்திறங்கினர். முதல் நாள் தாங்கள் விரும்பிய இடத்தில் இருவருக்கும் இனிமையாய் கழிந்தது.தங்கள் காயங்களை மறுப்பதற்கான சூழல் ஆறுதல் தந்தது.அடுத்த நாள் காலை 8 மணிக்கெல்லாம் ஸ்வாஷிக்காவின் வீட்டு கதவு தட்டப்பட்டது. நல்ல உறக்கத்தில் இருந்த அவள் எழுந்திரிக்கவில்லை.வெளியில் தன் இரு குழந்தைகளுடன் வெகு நேரம் கதவைத் தட்டி களைத்து போன மலரின் அண்ணன் ,மலருக்கு இவ்வளவு நேரம் தூங்கும் பழக்கம் இல்லையே என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கையிலே பக்கத்து வீட்டு பாட்டி இவனைப் பார்த்து விட்டு சொன்னாள்..... 'என்னப்பா உன் தங்கச்சிய பாக்க ஒரு நாள் கூட வந்தது இல்ல...பொண்டாட்டி வந்து ஒரு நாள் கூட ஆகல அதுக்குள்ளே அவல பாக்க புள்ளைங்களோட வந்துட்டியா..இவ்வளவு பாசம் வைச்சுருகிறவன் ஏன் சண்ட போடணும்"என்று சொல்லி சிரித்தாள்.பொண்டாட்டியா?என்று குழம்பியவன்..." இல்லம்மா.. அது வந்து ..." என்று அடுத்து ஆரம்பிப்பதற்குள் .. அவளே தொடர்ந்தாள்.. மலர் ஊருக்கு போறதுக்கு முன்னாடி எல்லாம் சொல்லிட்டு தான் பா போனா..." என்று மீண்டும் ஒரு புன்னகையை உதிர்த்து விட்டு அவள் நகர்ந்து விட... மலர் ஊருக்கு போய் இருக்கிறாளா ? என் குழப்பத்துடன் இவன் திரும்ப... நீல நிற நைட்டியும் கலைந்த கூந்தலுமாக இவன் முன் நின்றது ஸ்வாஷிகா.சிலநொடிகள் தன்னை மறந்து அவளை பார்த்து விட்டு பின் சுய நினைவு வந்தவனாய் சற்றே பதறிய அவன் "அ.. அது வந்து... சாரிங்க.. இங்க என் தங்கச்சி..." என்று மென்று விழுங்க கணப் பொழுதில் நிலையை உணர்ந்து கொண்ட அவளோ நீங்க மலரின் ...? என்று இழுக்க .."அண்ணன்" என இவன் முடித்தான்."உள்ள வாங்க.." என்று அவனை அழைத்து அமரச் செய்தாள்.மலர் ஏற்கனவே தன் குடும்பத்தை பற்றி ஸ்வாஷிக்கவிடம் சொல்லி இருக்கிறாள் எனினும் இந்த அண்ணனை பற்றி சொல்லியதில்லை.யோசித்துக் கொண்டே அவள்.."மலர் அவளோட higher studies விஷயமா பெங்களூர் போய் இருக்கா. நான் அவளோட பிரெண்ட் .லீவுக்காக இங்க வந்து இருக்கிறேன்.நான் வந்த நேரம் அவ போகும் படியா ஆய்டுச்சு.உங்க வீட்ல ரொம்ப strict நாள உங்ககிட்ட எல்லாம் சொல்லாம போய் இருக்கா. இன்னும் 2 அல்லது 3 நாள்ல வந்துருவா.எனக்காக அவள மன்னிக்கணும்." என்று சொல்லி புன்னகைத்தாள்.அவள் பேசிய விஷயத்தை விடவும் பேசுகின்ற விதத்தையே மிகவும் க்வநித்ததாலும்,தான் பேச வேண்டிய முறை என்பதை சற்றே தாமதமாக உணர்ந்ததாலும் ,லேசாய் தடுமாறி பின் சொன்னான்."ம்ம்.. அப்டியா.. சரிங்க.. நா அவ கிட்ட போன் ல பேசிக்கிறேன்...நான் வரேன்" என்று கிளம்ப..."குழந்தைகளோட வந்து இருக்கீங்க..என்ன விஷயமா வந்தீங்கன்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா.." என்றால் அவள்."இவங்களுக்கு ஸ்கூல் லீவ் விட்டாச்சு.அதான் இங்க கூட்டிட்டு வந்தேன்.ரெண்டு நாள் இருந்துட்டு மலரையும் கூட்டிட்டு போலாம்னு ..." என்றான்.இதற்குள் அவள் மூவருக்கும் பால் போவ்டேரில் ஆற்றிய காபியை கொடுத்திருந்தாள். மெதுவாய் காபியை உறிஞ்சியபடி அவள்.."உங்க wife வரலையா ' என்றாள்.ஒரு சில வினாடிகள் இடைவெளிக்கு பின் அவன் தெளிவாய் சொன்னான்."இல்லங்க..நான் ஒரு divorcee"..."ஓ...சாரி..." என்றவள் குடித்த கப்பை கீழே நிதானமாய் வைத்து விட்டு " நானும் கூட... " என்றாள்.இந்த ஒற்றுமை இருவருக்குள்ளும் ஒரு நெருக்கத்தை,நட்பிற்கான விதையை தூவியது.முறிந்து போன தம் திருமண வாழ்க்கை குறித்து பகிர்ந்து கொண்டனர் இருவரும்.தன் வாழ்வில் நிகழ்ந்தவற்றை அவன் கூறியதில் இருந்த நேர்மை ஸ்வாஷிக்காவை கவர்ந்தது.இது வரை அவள் வாழ்க்கையில் கடந்து போன ஆண்கள் ,அவள் தந்தை மற்றும் கணவன் உட்பட யாரும்,ஆண்கள் குறித்து ஒரு நல்ல எண்ணம் இவள் மனதில் வரும் வண்ணம் நடந்து கொண்டது இல்லை .இருந்தும் இவனை பார்த்த கணம் முதல் இப்பொழுது வரை இவன் கண்களில் தெரிந்த நேர்மை இவன் மீது ஒரு ஈர்ப்பை உண்டாகியது என்றால்.. ஸ்வாஷிகாவின் அன்பிற்கான தேடல் நிறைந்த வாழ்க்கை இவனை ,அவளை நேசிக்கும்படி செய்தது."சரிங்க... தெரியாம வந்து உங்களை தொந்தரவு செய்ததற்கு மன்னிக்கணும்.இருந்தாலும் உங்களை சந்திச்சது ரொம்ப மகிழ்ச்சி.காபிக்கு தேங்க்ஸ்..நாங்க கிளம்பறோம்" என்றான்.சற்றும் யோசிக்காமால் ஸ்வாஷிக்கா சொன்னாள்."என்ன கிளம்பிடீங்க...ரெண்டு நாள் இருந்துட்டு போலாம்னு தான வந்தீங்க.இருந்துட்டு போலாமே.." எந்த உள்நோக்கமும் இன்றியே அவள் அப்படி சொன்னாள்.அவள் வளர்ந்த விதம், அப்படி அவனை அங்கு தங்க சொல்வதில் எந்த தவறும் இருப்பதாக அவளுக்கு சொல்லவில்லை.ஆனால்,அவன் அப்படி இல்லை.கட்டுக்கோப்பான குடும்பத்தில் வளர்ந்தவன்.நமது வழக்கப்படி எது தவறு எது சரி என அறிந்தவன்.மேலும் ஒரு காரியம் செய்யும் போது அதன் பின்விளைவுகளை யோசித்து பின் செய்பவன்.இருந்தாலும்,ஸ்வாஷிக்கா கேட்டவுடன் முதல் முறையாக,நாளையை பற்றிய யோசனை இன்றி "உங்கள் விருப்பம்" என்றான்."ரொம்ப சந்தோசம்..." என்று புன்னகைத்தவள்..ஆமா உங்க பேர சொல்லவே இல்லையே என்றாள்..."ராம்.. உங்க பேரு?"... "ஸ்வாஷிகா"...

-தொடரும்

மே மாதம்

2009-12-21T12:20:00.002+05:30

திருச்சி,இங்கு தான் இளவேனில் மலர் பிறந்தது வளர்ந்தது எல்லாம். அப்பா உயர்நிலை பள்ளி ஒன்றில் தமிழாசிரியராக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். வீடும் பிள்ளைகளும் மட்டுமே அம்மா அறிந்திருந்த உலகம். அண்ணன் அவளை விட ஏழு ஆண்டுகள் பெரியவன். பரபரப்பு இல்லாத சவால்கள் ஏதும் இல்லாத வாழ்க்கை. 8 மணிக்கு பள்ளிக்கு கிளம்பி ௫ மணிக்கு வீடு திரும்புவதற்கு 10 நிமிடங்கள் தாமதமாகி விட்டால் கூட அம்மா,அண்ணன் ,அப்பா என மூவரிடமும் முறையே அரை மணி நேரம் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும்.வாரக் கடைசியில் ரெண்டு தெரு தள்ளி இருக்கும் முருகன் கோவிலுக்கு தோழியுடன் செல்ல இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பிருந்தே அனுமதி பெரும் படலத்தை தொடங்க வேண்டும்.BITS,pilani யில் படிக்க வேண்டும் என்பது அவளின் விருப்பம்.கனவு.போதுமான மதிப்பெண் இல்லை,விவரம் இல்லை ,குடும்பத்தின் ஒத்துழைப்பு இல்லை ,இது போன்ற பல காரணங்களினால் அருகில் உள்ள காவேரி மகளிர் கல்லூரியில் படிக்கும்படி ஆயிற்று.இப்பொழுதெல்லாம் பிள்ளைகளை அவர் பெற்றோர் வளர்ப்பது பாதி,மீடியாவும்,இண்டர்நெட்டும் மீதி வேலையே செய்கின்றன.அப்படித்தான் அவளும்.அவளுக்கென பெரிய பெரிய லட்சியங்கள் இருந்தன.அவளுடைய கனவு முழுமையும் எல்லைகளற்ற கட்டுபாடுகளற்ற தனிமை நிறைந்திருக்கிற சுதந்திரமான ஒரு உலகம்,பரபரப்புகளும் சவால்களும் நிறைந்த ஒரு வாழ்க்கை,இதுவாகவே இருந்தது.. B.Sc முடித்து விட்டு MS படிக்க வேண்டும் என்றாள்.'சொல்றத கேளு' என்ற ஒரு வார்த்தையில் அவள் இளவேனில் மலர் B.Sc B.Ed ஆகி போனாள். படிப்பை முடித்த அடித்த நாளே teachers recruitment board exam அப்ளிகேஷனோடு வீட்டிற்கு வந்தார் அப்பா. 2 வருட முயற்சிக்கு பின் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் கா.க.மூ.க.பட்டியில் உள்ள உயர்நிலை பள்ளியில் ஆசிரியை பணியைக் கைப்பற்றி சாதனை புரிந்தாள்.இதற்கிடையில் அண்ணனுக்கு திருமணமாகி இரு குழந்தைகள் ஆகிவிட்டிருந்தன.விவாகரத்தும் கூட.உடல் நலக் குறைவு,அண்ணனின் பிள்ளைகள் மற்றும் அவர்களின் கல்வி என சில காரணங்களால் அம்மாவும் அப்பாவும் அண்ணனுடனே தங்கி விட ,மலர் கா.க.மூ.க.பட்டியில் தனியே தங்கி வேலைக்கு செல்ல ஏற்பாடு ஆனது.முதல் முறையாக தன் கனவு ஒன்று நனவாகிவிட்டதாக அவளுக்கு பட்டது.வாசலை தாண்டி காலாற பத்து அடி நடப்தற்கு இனி மூவரிடம் அனுமதி வேண்டி நிற்க வேண்டியது இல்லை.நேசித்த தனிமை,சுதந்திரம் அனைத்தும் தாராளமாய்க் கிடைத்தது.எழில் கொஞ்சுகின்ற அந்த கிராமம் இயல்பாகவே இயற்கையை ரசிக்கும் மலரின் மனதிற்கு இதமாக இருந்தது.ஏதோ ஒரு தோஷம் காரணமாக அவள் திருமணம் தள்ளி போய்க் கொண்டே இருப்பதாக அம்மா தொலைபேசியில் நொந்து கொள்வாள்.இவளோ தினம் தினம் அந்த தோஷத்திற்கு நன்றி சொல்லி வந்தாள்.6 மாத காலத்தில் சின்ன டிவி,லேப்டாப் ,அதில் வில் போன் connection புண்ணியத்தில் இன்டர்நெட் என கா.க.மூ.க.பட்டியில் அவள் வாழ்க்கை இன்னும் ரம்மியமாகி போய் இருந்தது.ஒரு கட்டுபெட்டியான சூழலிலேயே இருந்ததால் பெங்களூர்,மும்பை போன்ற நகரங்களின் மெட்ரோ வாழ்க்கையில் அவளுக்கு ஒரு ஈர்ப்பு இருந்தது.நுனி நாக்கு ஆங்கிலம்,மாடர்ன் உடை,மொபைல்,ipod.. இத்யாதி இத்யாதிகள் மேலான மோகம் அதற்கு காரணம்.மொத்தமும் சேர்ந்து ,வட இந்தியப் பெருநகரம் ஒன்றில் உள்ள ஒரு பெரிய IT company இல் பணிபுரிவதாக சொல்லிக் கொண்ட ராகுல் என்ற எலைக்னோடு காதல் என்ற புள்ளியில் முடிந்தது.இருவரும் அறிமுகம் ஆனது orkut இல் .இவளுடைய பின்னணியை போல இவளும் காதலில் சின்சியராக இருந்தாலும் அவன் அப்படி இல்லை.இவளுடைய போட்டோவை அவனுக்கு அனுப்பி இன்றோடு 7 நாட்கள் ஆகின்றன.முதல் நான்கு ஐந்து நாட்கள் reply மட்டுமே இல்லாமல் இருந்தது.நெற்றில் இருந்து orkut இல் அவனுடைய அக்கொவுன்டையே காணவில்லை. மொபில் சதா சர்வ காலமும் சுவிட்ச் ஆபீல் இருந்தது.மலரால் வாடவும் முடியவில்லை,வாழவும் முடியவில்லை.துக்கம் தொண்டையை அடைத்து கொள்ள,வேலை எதுவும் இல்லாத நேரங்கள் அனைத்தும் நரமாகி போனது.இந்த கிராமம்,இந்த வீடு,இந்த வாழ்க்கை எதுவும் பிடிக்கவில்லை.அதை விட இன்னும் ஒரு வாரத்தில் வர இருக்கும் கோடை விடுமுறையும்,அதை அவள் பிறந்த வீட்டில் செலவழிக்க வேண்டும் என்பதும் பிடிக்கவில்லை.பாரதி சொல்வது போல் இன்று புதிதாய் பிறந்தால் என்ன என்று தோன்றியது.எப்பொழுது எரிக்கின்ற எல்லாத்தையும் உதறி தள்ளி விட்டு புதிய ஒரு உலகத்திற்கு போக வேண்டும் போல் இருந்தது.

நீண்ட கால தோழி ஒருத்தி போனில் அழைத்தாள்."என்னடி எப்டி இருக்க..." என ஆரம்பித்து பொதுவாக பல விஷயங்கள் பேசுகையில் அவள் சொன்னாள்.... hey orkut எல்லாம் பழசுடி .. இப்போ புதுசா ஒன்னு வந்துருக்கு.be-new.com னு.. எதுவும் ஒரு social networking site தான்.ஆனாலும் ரொம்ப புதுசா இதுல ஒரு விஷயம் இருக்கு டி.என்ன னா..இட்ஸ் allowed ஒன்லி for singles....அதாவது தனி வீட்ல தனியா இருக்கறவங்களுக்கு மட்டும் தான்.எக்கு தப்ப எதுவும் நெனச்சுக்காத டி.இதுக்கு பேரு ஹவுஸ் ஸ்வாப்பிங்.ஒரு பத்து நாள் னு வச்சுகொயேன்... உனக்கும் லீவ் எதோ ஒரு ட்ரிப் பிளான் பண்ற...எங்கேயோ இருக்ற உன்னோட be-new.com friend கும் அதே பிளான் னா... mutual ஆ பேசி நீங்க ரெண்டு பெரும் அந்த குறிப்பிட்ட பத்து நாளைக்கு வீட்ட மாத்திக்றது.....அவங்க வீட்ல நீயும்...உன் வீட்ல அவங்களும் தங்கிக்கலாம்.அதுக்கான rules எல்லாம் கிளியரா வெப்சைட் ல இருக்கு. பத்து நாளைக்கு புது லைப்...கம்மி செலவுல...நல்ல இருக்கு ல..." என்றவள் தொடர்ந்தாள்."அப்புறம் உன் ப்ளாக் போட்டு இருந்த love failure கவித சூப்பர்.ரொம்ப ரியல்லா இருந்துச்சு...இந்த லீவுக்கு என் வீட்டுக்கு வாடி.எங்க அப்பா கிட்ட permission வாங்கிட்டா நம்ம பக்கத்துல எங்கயாவது போயிட்டு வரலாம்...." மறுபடியும் அப்பாகிட்ட permission ஆ?நொந்து கொண்டு "இல்ல டி... இங்க வேல இருக்கு ... சரி அப்றமா பேசுறேன் " என்று தொடர்பைத் துண்டித்து விட்டு,படுத்தாள்.தூக்கம் வரவில்லை.எங்கெங்கோ சுற்றிய யோசனை இறுதியாக தோழி சொல்லிய be-new.com இல் வந்து நின்றது..."பத்து நாளைக்கு புது லைப்...கம்மி செலவுல...நல்ல இருக்கு ல.." நல்ல இருக்கே என்று தோன்றியது.ராகுலின் நினைவுகள் இல்லாமல்,முகவரி ஏதும் இல்லாமல் ,என் பேர் என்ன என்று யாருக்கும் தெரியாத ஒரு ஊரில் பத்து நாட்கள்...இது தான் சரி என பட்டது.

விறு விறுவென லேப்டாப் ஐ ஆன் செய்தாள். be-new.com இன் ஹோம் பேஜ் "welcome " என்று சிரித்தது.login செய்து member ஆகி விட்டாள் அடுத்த 4 நிமிடங்களில். preferences என்று காட்டிய மெனுவில் போய் வேகமாய் "house swapping" ஐ சொடுக்கினாள். பல கேள்விகளுடன் ஒரு வலை பக்கம் திறந்தது.

your-place: pudukkottai-kaka-mooka patti
speciality of your place-beautiful village with lush green trees and fields
wanna swap house with(male/female)-female
wanna swap with a friend in-bangalore
no.of days-3 weeks
agree with the terms and conditions-yes

கொடுத்து கிளிக்கிய உடன் அடுத்த பக்கம் விரிந்தது.friends suitable for you என்ற தலைப்பில் ஒரு 20 பெயர்களை காட்டியது.மலரின் கவனம் swaashikaa என்ற பெயரில் நின்றது.அங்கே கிளிக் செய்தாள்.ஸ்வாஷிகா பற்றிய விபரங்கள் அடங்கிய பக்கம்.
sex-female
age-28

industry-Animation an graphics
house location-bangalore
speciality of the place-most happening city in the country.
no.of days-3 weeks
preference-lush green village in tamil nadu.
swashika is now online.click here to chat with her.

என முடிந்தது அந்த பக்கம்.Animation and graphics, bangalore ,most happening city in the country.முடிவு செய்து விட்டாள் மலர்.click here இல் சொடுக்கி "ஹாய்" என்றாள்.
malar-hi
swash-hi malar!how do u do?
malar-doing good.your name sounds very good
swash-thanks,u too got a peculiar name.nice it is...

என்று தொடங்கிய chat இருவரும் வீட்டை மாற்றிக் கொள்ள முடிவு செய்ததில் முடிந்தது.கடைசியாக ஸ்வாஷிகா கேட்டாள்.

swash-any men in your place.....?i wanna be in a world atleast for 3 weeks without those creatures !!!!!!!

malar-some are here at kaka-mooka patti...certainly not upto ur taste :)
(அப்படி என்ன ஆண்களின் மீது கோபமோ என்று நினைத்த மலரின் மனதிற்குள் கொஞ்சம் காதல் ஆசை இருந்தது.பெங்களூருவிலாவது தன் orkut காயத்திற்கு மருந்து கிடைக்குமா என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. )
swash-fine :)
malar-men in your place??????
swash-lots! sure.. will liv upto your taste!!!!!!

இருவருக்கும் நடுவில் உடன்பாடு ஏற்பட்டது.மே 3 முதல் 25 வரை பெங்களுருவில் மலரும்,கா.க.மூ.க.பட்டியில் ஸ்வாஷிகாவும்.....
(-தொடரும் )

கதையை படித்த சிலருக்கு எங்கோ பார்த்த ஞாபகம் வரலாம்.

சொல்லி விடுகிறேன்.கதையின் மையக்கரு "the holiday" என்னும் hollywood படத்தினுடையது.cameron diaz மற்றும் kate winslet நடித்த இப்படத்தின் ஒற்றை வரி விளக்கம் Two women troubled with guy-problems swap homes என்பது .அதை நம்ம ஊருக்கு ஏற்ற வகையில் மாற்றி இருக்கிறேன். இளவேனில் மலர் மற்றும் ஸ்வாஷிகா,அவர்களின் பின்புலம் முதலியவை எனது கற்பனையே.அந்த திரைப்படத்தை பார்த்து ரசித்தவர்கள் அந்த கதையை நான் இங்கு கொலை செய்திருப்பதாக நினைத்தால் ... தயவு செய்துமன்னிக்கவும்.

வாழ்க்கை!!

2009-12-11T07:52:00.001+05:30

சிதறிய கனவுகளும்....
தவறிய வாய்ப்புகளும்...
சுமந்து திரிந்து
வலிக்கிற இதயம்
வடிக்கிற கண்ணீரிலும்
கொஞ்சம் மிச்சமுள்ளது
நாளைக்கான ஈரம் !
விடியல் வருமென
கண்ட கனவில்
தேங்கிப் போனது
வாழ்க்கை!!

என்னோடு நீ!

2009-12-08T11:44:00.001+05:30

கை விட்டு நடந்து பார் என்றாய்...
நீள்கின்ற சாலைகளின் வழியே என் பயணம்
வளைவிற்கு பின்னால் இன்னும் நீ நிற்கிறாய் என்ற நம்பிக்கையில்....
உன் வார்த்தைகள் செவிப்பறைகளில் மோதி அழிந்துவிடவில்லை...
பிரபஞ்ச வெளியில் இன்னும் மிதக்கின்றன...
தினம் தினம் சூரியக் கதிர்கள் கோடிட்டு காட்டுகின்றன
என்னோடு நடக்கும் உன் காலடி சுவடுகளை....
எங்கிருந்து பார்த்தாலும் தெரிகிறது வானம்
அப்படித்தான் என்னோடு நீயும்!

--------------

"பிரிந்து செல்ல நண்பர்கள் உறவுகள் அல்ல.உணர்வுகள் " எங்கோ படித்ததாய் ஞாபகம்.
என் இனிய நட்புகளுக்காக இந்த கவிதை!

கடவுள் தவறுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்!!!!

2009-11-30T11:54:00.001+05:30

பகட்டுத் திருமணம் ஒன்றில்
சரசரக்கின்றன காஞ்சிபுரமும் ஆரணியும் ...
பத்தாதற்கு வஸ்த்ரகலாக்களும் ஆர்யாகலாக்களும்...
வரிசையாய் நிற்கின்றன சீருந்துகள்...
சீதனமாய் நிற்பது விமானத்தில் வந்து இறங்கியது போலும்...
புன்னகைகளில் உண்மை இல்லை எனினும்
பொன்னகைகள் அனைத்தும் உண்மை....
செழிப்பில் திகைத்து ...
செயற்கை திகட்டி ....
நிலா தேடி வான் பார்த்து நடக்கையில்...
எதிர்ப்பட்டனர்....
வயிறு இளைத்த நாயும்...
நூல் சேலை போர்த்தி உறங்கிய தெருவோரச் சிறுவனும் .....
யார் சொன்னது கடவுள் தவறுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்று????

நலம்

2009-11-23T12:05:00.000+05:30

நலமா?என்கிறாய்...

உன்னோடு இருந்தால் எப்போதும் நான் நலம்
என சொல்ல எத்தனித்து
நலம் என சுருக்கமாய் நான் முடிக்க
புன்னகைத்து பிரிகிறோம்
அவரவர் திசைகளில் பயணிக்க.....

ஏக்கம்!

2009-11-23T11:40:00.002+05:30

என் வாழ்வில் சற்றே வந்து போய் இருக்கிறாய் நீ !
கடந்து போகின்ற முகம் தெரியாத மனிதர்களில் ஒருவனாய் நீயும்!
ஆனால் இன்னமும் இருக்கிறது
என் மேல் விழுந்த உன் முதல் பார்வை பொக்கிஷமாய் மனதிற்குள்...
மனதில் உன் அடையாளங்களை காலம் மாற்றி போகும் என்றிருந்தேன்
மாற்றி போயிருகிறது
என் கவிதையின் கருபொருளாயும்
காதலின் முழு பொருளாயும் உன்னை...
உன்னிடத்தில் எப்படித் தோற்றேன் என்னை
என சிந்தித்து தளர்ந்து விடும் மூச்சில் இருக்கிறது
ஏதேனும் ஒரு நொடியின் முறிவில்
'உன் கண் பார்த்து என் நேசத்தைச் சொல்லியிருக்க வேண்டும்'
என்கிற ஏக்கம் !

காதல் துளிகள்

2009-11-13T14:02:00.002+05:30

காதல் செய்தல் பாவம்
சொல்கிறது உலகம்....
எனவே,

உன்னையே வட்டமிட்டு என்னைக் கொன்று விடும் திட்டத்தோடிருக்கும்
என் எண்ணங்களிடமிருந்து தப்பிக்க
வானவில் ஏறி ஒளிந்து கொண்டேன் மேகங்களுக்குள்..
சற்றே நேரத்தில் நிலவின் ஒளியாய் வந்து
உன்னுள் என்னையோ
என்னுள் உன்னையோ
புதைத்து போனது உன் நினைவு
இது மேகத்தை மூடி விட்ட நிலா

உனக்கான நேசமே என் சுவாசமாகி விட்டதால்
மூச்சை இருக்கிக் கொண்டு
ஒளிந்து கொண்டேன் ஆழ்கடலின் அடியில்....
பெரியதாய் ஒரு ஞாபக அலை வந்து
விட்டுச் சென்றது என்னை
நீ இருக்கிற கரையினில் ....

வேண்டாத வேட்கை வேண்டாமென
வேற்றுகிரகத்தில் குடியேறினேன்
அங்கும் நட்சத்திரமாய் மின்னியது உன் நினைவு

உலகின் ஒவ்வொரு எல்லையிலும்
ஒளியாய்
காற்றாய்
உணர்வாய்
நீயிருந்தாய்!

முயற்சிகள் முற்றுப் பெற கூடாதென
வானிற்கு அப்பாலுக்கும் அப்பாலாய்
கடவுளுக்கருகில் நான் மட்டும் தனித்திருந்தேன்
அங்கோ
நானாய் நீ இருந்தாய்

எல்லாவற்றிலும் தோற்று
களைத்து நான் சாய்கையிலே..
இதமாய் எதோ ஒன்று உணர்ந்தேன்

உன் சுவாசத்திலே நான் இருந்தேன்
இதழோரம் புன்னகையோடு நின்றிருந்தாய் நீ
என் இதயத்தின் பக்கத்தில்......

சராசரி...

2009-11-10T15:33:00.006+05:30

"கவிதா இன்னிக்கு சாயுங்காலம் கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துருமா.. நேத்து சொன்னது ஞாபகம் இருக்கு இல்ல.. மாப்ள வீட்ல இருந்து உன்ன பாக்க வர்றாங்க" .. காலையில் எழுந்து குளித்து சாப்பிட்டு ஆபீஸ் கிளம்புவதுற்குள் ஐந்தாவது முறையாக அம்மா ஞாபகப்படுதினாள். "சரிம்மா.. எத்தன தடவ சொல்லுவ.. வந்துடுறேன்.." என்றபடி செருப்பை மாட்டுகையில் அப்பாவின் தொலைபேசி உரையாடல் கேட்டது."முப்பது பவுன் தான் முடியும்னு தெளிவா சொல்லி கூட்டிட்டு வாங்க... பொண்ணு பேங்க் ல வேல பாக்குறா... சும்மா இல்ல..". கவிதாவுக்கு ஒரு தேசிய வங்கியில் க்ளெர்க் வேலை.மேலும் அந்த உரையாடலை நின்று கவனிப்பதற்கு கவிதாவுக்கு நேரமும் இல்லை,ஆர்வமும் இல்லை.யோசனையோடு நடந்து பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு வந்தாள். "who is your idol?"பத்தாம் வகுப்பில் ஒரு முறை ஆசிரியை கேட்டது நினைவிற்கு வந்தது.கல்பனா சாவ்லா ..இது இவளின் பதில்.. இந்திரா காந்தி ,அருந்ததி ராய் என புரட்சி மங்கைகளின் மீது பெரிய மரியாதையும் அவர்களை போல் அவர்களை விட அரிய சாதனைகளையும் படைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்த காலம் அது.அறியா பருவம் !!ம்ம்ம்ம்... கல்லூரியில் பி எஸ்சி முடித்து விட்டு வீட்டில் இருந்த நேரத்தில் பக்கத்து வீட்டு மாமியின் அறிவுரையின் பேரில் முதல் முறையாக பக்கத்தில் இருந்த மெட்ரிக் பள்ளியில் டீச்சர் வேலைக்கு இண்டர்வியுவிறகு registration லயனில் தனக்கு முன் நின்றிருந்தவர்களை எண்ணி பார்த்து எண்ணிக்கை அறுபதை தாண்டிய பொழுது தான் முதன் முதலாய் லேசாய் பயம் வந்தது ...வேலை கிடைப்பது அத்தனை சுலபமில்லையோ.. முட்டி மோதி எட்டையும் நாலையும் வேகமாய் பெருக்குவதற்கு பல சுலப வழிகளை கற்றுக் கொண்டு இந்த வங்கியில் வேலை வாங்கி விட்ட போது லேசாய் வானத்தை தொட்டது போலவே இருந்தது என்றாலும் கொஞ்ச நாளிலேயே ஒன்னையும் ஒன்னையும் கூட்டி ரெண்டு எனச் சொல்லும் இந்த வேலை தனது லட்சியம் இல்லை என்பது அவளுக்கு புரிந்தது.ஆனால் அவளை தவிர வீட்டில் எல்லோருக்கும் சகல திருப்தி.9 to 5 job.வேலை ல பிரஷர் ஒன்னும் இல்ல.நாங்க ரொம்ப happy. ரொம்ப ஹார்ட் வொர்க் பண்ணா என் பொண்ணு .வந்தவர்களிடம் எல்லாம் பூரித்து போனார் அப்பா.நான் விரும்புவது இது இல்லை.எனக்கு வேலையில் ஒரு சவால் வேண்டும்.ஒரு இது வேண்டும்..அந்த இது ,எது என்று தெரியாததாலேயே தான் இன்னும் அந்த வேலையில் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பதை தோன்றியது அவளுக்கு.பேருந்து வந்தது.ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள்.மாலையில் வரப் போகிறவன் எப்படி இருப்பானோ....அடுத்த நிறுத்தத்தில் ஒரு புது மண தம்பதி ஏரிநர்.கவிதாவுக்கு திடீரென மது ஞாபகத்துக்கு வந்தான்.அவனை பற்றி நினைக்கையில் எல்லாம் ,பனி துளியோடு இருக்கும் மலரை பார்ப்பது போல இருக்கும் அவளுக்கு.ஏழு வருடங்களுக்கு மேலாக அவனைத் தெரியும்.அவனை பிடிக்கும். ஆனால் அம்மா,அப்பா,அண்ணன்,லக்ஷ்மி ,செல்ல நாய் குட்டி எவர்களை எல்லாம் பிடித்திருப்பதை போல் அல்ல.இதில் ஏதோ ஒரு வித்தியாசம் உண்டு.இவனிடம் ஏதோ ஒரு excitement factor உள்ளது.ஏழு ஆண்டுகள் ஆகியும் குறையாமல் உள்ளது.எப்பொழுது திருமண பேச்சு எழுந்தாலும் இவன் பற்றிய நினைவுகள் ஏன் நெருடுகின்றன.இது தான் காதலோ?எச்சில் விழுங்க சிரமமாய் இருந்தது.நேற்று தொலைக்காட்சியில் ஆசை திரைப்படம்..."143 தெரியாதா...அப்பிடினா i love you னு அர்த்தம்" ....என்னடி படம் அது .. நல்லதா எதுவாது போடுடி.அம்மாவின் சத்தம் உள்ளிருந்து... சம்பந்தம் இல்லாமல் இப்போது அது நினைவுக்கு வந்தது.பின் சம்பந்தத்தோடு தான் வந்திருப்பது புரிந்தது.இதெல்லாம் சரி பட்டு வராது.ஜன்னலின் பக்கம் பார்வையை ஓட விட்டாள்.மாலை வரப் போகிறவன் கூட ஏதோ ஒரு மதுமிதாவை நினைத்துக் கொண்டு என்னை பார்க்கலாம்.சிரிப்பு வந்தது.கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது அண்ணனுக்கு திருமணம் நடந்தது.அண்ணியை பார்ப்பதற்கு முதல் நாள் ஒரு கிரிக்கெட் மேட்ச் பார்த்து கொண்டிருக்கும் போது அண்ணனிடம் கேட்டு பார்த்தேன் அண்ணி எப்படி இருக்க வேணுமென்று நினைக்கிறாய் என.அவன் சொன்னான்.. வீட்ல எல்லாருக்கும் புடிச்சு இருந்தா சரி.எப்படி தான் உன்னால இப்டி இருக்க முடியுதோ தெரியலடா.எனக்கெல்லாம் ராகுல் காந்தி மாதிரி கலரா சூப்பரா இல்லனாலும் இந்த மகேந்திர சிங்க் டோனி ரேஞ்லயாவது இருக்கணும்.நினைத்து பார்க்கும் போது வாய் விட்டு சிரிக்க வேண்டும் போல் இருந்தது.வரப் போகிறவனுக்கு கிரிக்கெட் தெரியுமோ என்னவோ.. சே
இந்தியாவில் கிரிக்கெட் தெரியாமல் ஒரு சாப்ட்வேர் engineer இருப்பானா.. அது சரி.. குடும்பம் நடத்துவதற்கு கிரிக்கெட் கட்டாயம் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்பது இல்லையே... மேம்போக்காய் நினைத்து பார்க்கையில் எல்லாம் சரியாய் போய்க் கொண்டிருப்பதாய் தெரிந்தாலும் எங்கோ உள்ளே சுயத்தை இழப்பது போல் இருந்தது.இது தானே சராசரி வாழ்க்கை.எதிர்பார்காதது நானும் ஒரு சராசரி வாழ்க்கையைத் தான் வாழ போகிறேன் என்பதைத் தான்.என் நிறுத்தம் வந்தது இறங்கிக் கொண்டேன்.

மாலையும் வந்தது.அவரும் வந்திருந்தார்.இஷ்ட தெய்வத்தை வேண்டிக் கொண்டு அவரை பார்த்தேன்.நல்ல பிள்ளையாக அவரின் தந்தைக்கு பக்கத்தில் அமர்ந்து கொண்டு என் வீட்டு சுவற்றில் மாட்டப்பட்டுள்ள என் பாட்டி தாத்தாகளின் படங்களை உற்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.என்னையும் அறியாமல் வாய் விட்டு சிரித்து விட்டேன்.அண்ணன் சொன்னான் மெதுவா கவி... அவர் எதாவது பேச வேண்டுமென்றால் அவரை பேச விடு.ரொம்ப வாய் பேசாதே.சரி என்றேன்.அவர் பேசவேண்டுமென்று சொல்வார் என தோன்றவில்லை.30 பவுனுக்கு மேல் ஒன்றோ இரண்டோ என் தந்தையிடம் பேரம் வாங்கிக் கொண்டு என்னையும் கொண்டு போக வந்திருப்பவன் என எனக்கு தோன்றியது.அவனை பார்க்க இஷ்டமில்லாமல் போனது.அறைக்குள் வந்தாள் அம்மா.அண்ணன் கேட்டான் என்னமா ஒத்து வர மாட்டாங்க போல இருக்குதே.அம்மா சொன்னாள்.. சராசரியா நடக்கிறது தான.. எல்லாம் சரிப்பட்டு வரும்.வாழ்க்கை அத்தனை சுலபமில்லை என தோன்றியது.ஜன்னல் வழியே பார்த்தேன் ... ஒரு நட்சத்திரம் மின்னிக் கொண்டிருந்தது...கல்பனா சாவ்லவாக இருக்கும் என் எண்ணி கொண்டேன்....

நீயாக நீ!

2009-11-05T10:43:00.009+05:30

உன் உருவம் சரியாய் நினைவில்லை...
எத்தனை வார்த்தைகள் பகிர்ந்து கொண்டோம்
அதுவும் சரியாகத் தெரியவில்லை...
என் கவிதைகளிலும்
கனவுகளிலும் நீ நிறைந்திருப்பதை
மறுக்கவோ மறைக்கவோ இயலவில்லை..
என் பயணங்களில்,அனுபவங்களில்
தினசரிகளில், வெற்றியில், தோல்வியில்,
மகிழ்ச்சியில்,சோகத்தில் எப்போதும் உடனிருக்கிறாய் கானலாய்....
இருந்தும் இல்லாமலிருப்பது எப்படி...
புரியவில்லை...
எங்கிருக்கிறாய் நீ
என்னுள் எதுவாய் இருக்கிறாய் நீ.....
கேள்விகள் மட்டுமே உள்ளது என்னிடம்...
இந்த கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொள்ளும் போதெல்லாம்
அடைத்துக் கொள்கிறது தொண்டைக்குழி....
கவிதையில் விடுபட்ட ஒரு சொல் போல நீ....
கண்ணில் திரண்டு கன்னத்தில் விழ மறுக்கும் கண்ணீர் துளி போல நீ...
மறக்க முயல நினைவுகளென்று ஏதும் இல்லை....
மரித்தும் போவதில்லை இந்த விளங்காத உணர்வுகள்....

இனிமை

2009-11-02T13:45:00.005+05:30

மழைத் தூரலில் உன் விரல் கோர்கையில்...
ஏதோ ஒரு சோகத்தில் உன் விழி பார்க்கையில் ...
குழம்பி நிற்கும் வேளையில் நேரும் தலைக் கோதலில்....
பிரிந்து சந்திக்கும் போது
நெற்றியில் புதைக்கும் முத்தத்தின் அழுத்தத்தில்
உணர்கிறேன்...
உன்னோடு என் வாழ்க்கை
இனிமை!!

Mesmerising numbers from the wand of Rahman

2009-10-21T12:23:00.004+05:30

இந்த இரண்டு பாடல்களுக்கும் உள்ள மற்ற இரு ஒற்றுமைகள்,வைரமுத்துவின் வரிகளும் சித்ராவின் குரலும்....!
மொழிகளை கடந்த தெய்வீகம் சித்ராவின் குரலில் உண்டு!
வைரமுத்துவின் வரிகள் ஒவ்வொன்றிலும் தமிழின் இனிமையை உணரலாம்!
இவை இரண்டிற்கும் மேல் கடவுளின் கரங்களால் வருடபடுவது போல் ஒரு இசை!

உண்மையில் காதலிக்காதவர்கள் இருக்கலாம்
இந்த பாடல்களை காதலிக்காதவர்கள் இருக்க முடியாது!!

இசையை விளக்க வார்த்தைகள் இல்லை... இந்த இசையில் நம் மனதை கரைய வைத்த சில வார்த்தைகள் உள்ளன....சில உங்கள் பார்வைக்கு....
முதல் பாடல் முழுவதுமே தேன் சொட்டும் கவிதை
"என் மேல் விழுந்த மழை துளியே
இத்தனை நாளை எங்கிருந்தாய்?
இன்று எழுதியே என் கவியே இத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தாய்?
உடம்பில் உறைகின்ற ஓர் உயிர் போல் உனக்குள் தானே நான் இருந்தேன்....."

இதற்கு மேல் விவரிக்க வார்த்தைகள் தேவை இல்லை....

"என் கூந்தல் தேவன் தூங்கும் பள்ளிஅறையா அறையா
மலர் சூடும் வயதில் என்னை மறந்து போவது தான் முறையா?
நினைக்காத நாளே இல்லை காதல் ரதியே ரதியே
வானோடு நீலம் போலே இழைந்து போனது இந்த உறவே
உறங்காத நேரம் கூட உந்தன் கனவே கனவே
ஊனோடு உயிரை போல உறைந்து போனது காதல் உறவே!!! "

இவை இரண்டாவது பாடலில் வரும் வரிகள்.

கேட்டதில் பிடித்தது-இனி ஒரு விதி செய்வோம்!!!

2009-10-12T13:00:00.004+05:30

அச்சத்தை விடு!
லட்சியம் தொடு!
வேற்றுமை விடு!
வெற்றியயைத் தொடு!
தோழா போராடு!!
மலைகளில் நுழைகிற நதியென
சுயவழி அமைத்து படை நடத்து!!
வெற்றிக்கு பக்கத்து முற்றத்தில் சுற்றத்தை நிறுத்து!!!!
நல்லவர் யாவரும் ஒதுங்கிக் கொண்டால்
நரிகளின் நாட்டாமை தொடங்கி விடும்
வாலிபக் கூட்டணி வாளெடுத்தால்
வலப்பக்கம் பூமி திரும்பி விடும்!!!!

மற்றொரு விடியல்

2009-10-06T16:27:00.004+05:30

என்றும் போல் இன்றும் விடிந்திருக்கிறது.
எதை நோக்கி போய்க் கொண்டிருக்கிறோம் என்ற கேள்விக்கு பதிலுடன் சிலரும் தெரியாமல் பலரும்...
லட்சியங்களும் இலக்குகளும் மாறிக் கொண்டே இருக்கின்றன,வாழ்க்கைக்குபுது புது அர்த்தங்களை உண்டாக்கிக் கொண்டு ...ஒன்றை அடைந்த பின்மற்றொன்று .இலக்குகள் இருக்கின்றன வாழ்வின் இறுதிவரை.உறவுகளும்,பிரிவுகளும் இவற்றுள் அடக்கம்.பயணங்கள் பலவகை.ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு துணை.
பாதைகள் மாறிப் போகையிலே பிரிந்து போகும் சில உறவுகள் ..அவற்றுள்,பிரிந்தாலும்உணர்வுகளிலே இருக்கும் சில .முற்றிலும் மறந்து,என்றோ ஒரு நாள் ஏதோ ஒருஞாபகம் கீற்று விட ஒரு புன்னகையை உருவாகிச் செல்லும் சில .எதற்கு என்றுதெரியாமலும்,ஏன் என்று விளங்காவிடினும் நம்முடன் இருந்து கொண்டேவதைக்கும் சில. இப்படி உறவுகளோடு சில காலம்,பிரிவுகளோடு சில காலம்என்றாலும் ஏதோ ஒரு இலக்கும் இலக்கு நோக்கிய பயணமும் நீள்கிறதுவாழ்வின் எல்லை வரை.முடிந்தன என் பணிகள் என யாரையும் மடியும் வரைசொல்ல விடுவதில்லை வாழ்க்கை.புதிது புதிதாய் பிறந்து மாய்கின்றன சவால்கள்.விடை தேடித் புறப்பட்ட பயணம் எது.கிடைக்கிற விடைகளும் வினா தொடுக்கும் விசித்திரம் இது.நெஞ்சை கீறுகின்ர வலி என்றாலும் விண்ணைமுட்டும் மகிழ்ச்சி என்றாலும் விழுங்கிக் கொள்ள ஓர் இரவு இருக்கிறது .வெற்றுத்தாளாய் உரைகள் நிரப்பப்பட மற்றொரு நாள் விடிகிறது.

தனிமை

2009-10-06T16:21:00.003+05:30

என் கவிதைகளையும்
கனவுகளையும் விட்டு
தூரமாய் சில காலம்
முதன்முதலாய் உணர்ந்தேன்
தனிமை!!

poems express one's innerself... a try using audio visuals!

2009-09-03T12:14:00.002+05:30

Audio clip that moved my heart

2009-09-03T11:30:00.002+05:30

Lonely!!!

2009-07-31T15:27:00.005+05:30

Its dark outside,
when its still a daytime
sky pours down
washing every blade of grass and
every vein of leaves in trees...
Earth absorbs every drop its offered
silently depositing them in its under layers for the posterity
I rather chill out enjoying the warmth in my den
watching the pristine showers through my window pane
Reliving the moments passed
Dreaming the ones to come
All alone in my space
wondering why not even one another soul is blessesd into it!!!
Loneliness sometimes tell u
who u are to u and
what people are to u...
In a way its a gift
And in a way its a curse,I observe
And at times it appears to be eternal!
Happiness, Agony, Love, Tears, Laughs,
Success, Failures, Meetings, Bye-byes....
Everything comes and goes,
And infact swings among them
But what gets to stay!
Forever.....
Till the end of end
ofcourse nothing...?
Irony,even its not!!!!!!!

2009-07-20T12:39:00.003+05:30

எதிர்பார்ப்புகளை அடுக்காதே!
தொடுவானம் இல்லை வாழ்க்கை !
அது,
மழைத் துளியின் ஸ்பரிசம்...
நிலவொளியின் குளுமை...
தாயின் தலைக்கோதல்....
இரவுநேர தென்றல்....
காதலின் சூடான முத்தம்....
எப்பொழுதும் அடிமனதில் கசியும் பாடல்....
யாரோ ஒருவருக்கான பிரார்த்தனை....

நட்பு!

2009-06-23T11:08:00.002+05:30

மழை நேரத்து குடை அல்ல நட்பு!
வண்ணங்கள் மட்டும் தூவிச் செல்ல
வானவில் அல்ல நட்பு!
அது
கற்பத்தில் தாய் கொடுக்கும் வெப்பம்
உள்ளே உலவும் உணர்வுகளை
வெளிக்காட்டும் கண்ணீரின்
முதல் துளி!!

2009-06-01T10:27:00.005+05:30

ஆழமான கவிதைகள் புரிவதில்லை
அழகான சில உறவுகளும் அப்படித்தான்
இதயத்தை உருக்கி கண்கள் வழி
வெளியேற்றிச் செல்லும்........
வினாக்களுக்கு அப்பாற்பட்டு !

All you........

2009-06-01T09:47:00.003+05:30

When we were walking together
I was in the pursuit of happiness!
Thought rainbow would shed its colour on us....
Love and peace would come upon
And dreamt a life like a fairy tale
But I know what it is now
Love,happiness, peace...
The pink of my life
All were just your company!!!!!!!!

________Dedicated to my soul mates_________

Looking up the horizon

2009-05-22T18:57:00.002+05:30

I prayed God to bless me witha night
That washes away all my pains
Hands me a beautiful morning
That never gets gloomy;
Filled with all happiness,love and every good thing!!!
God sent His message
Granted me the night I asked
But said, "never sleep! never give up!
And work till you get the sunshine"
From then,am working on and on
looking up the horizon!!!!!!!!!!!!

women at the verge of losing womenhood?!

2009-05-04T12:45:00.004+05:30

Talking about women taking equal rights -when 9 long years are almost over past 2000-will not fetch any interest i think.But this change in the status of women in our immediate surroundings has come dramatically within last 30 years.But what could be put into serious perspective is the after effects of the role which the present day women assume.In the walk of getting up to present day needs i think women started losing womanhood.Even intelligent women- who feel that they are capable of balancing their career and personal life-most of the time end up at compromises or atleast their children need to do that.Present day women not only face slump in the progress reports of their children but also the slump in world economy.Not only have water and electricity problems but also the deadlines for project,stress at work place,monthly and annual targets.Their stress relieving oxytocins keep falling like the inflation rate of our country sending not really good cues.They are also faced with increased levels of androgens(an male hormone) and the problems that follow are handsome. And its not so easy for women to make a choice between career and family for it has become must for families to be of double career.What could be the remedy?more compromise i suppose....
Good understatnding of these changed roles and act of complementing may help.Perhaps a change in our outlook on life and people, a complete change in life style.All these are easier said than done.If it happens, family would still be a place where you can destress and if not life wil be nothing but a double headed sword.For those who believe in and love classic family models and conventional ideas its nothing but tough time ahead.

இன்னும் நீ !

2009-04-05T19:54:00.003+05:30

என் ஜன்னல் வழியே
பெய்து முடித்து விட்ட மழை நீ!
என் கால் நனைத்து
போய் விட்ட அலை நீ !
ஏதோ ஒரு கோடையில்
கன்னம் வருடி போய் விட்ட தென்றல் நீ!
விரித்து விட்ட சிறகுகளில்
வெவ்வேறு வண்ணங்கள் !
கேட்கும் பாடல் வரிகளுக்கு
புதுப் புது அர்த்தங்களை
நான் கற்பித்துக் கொண்டாலும்
அடி நாதத்தின் ஒரு இழையில் இன்னும் நீ !!!!!

2009-04-05T19:34:00.001+05:30

தொலை தூரப் பயணம்
சாலையின் வளைவுககுப் பின்னால்
இன்னும் நீ நிற்கிறாய் !
நீள்கிறது சாலை ........

Glimpse at Oscar

2009-02-24T10:03:00.002+05:30

"Last time when I practised this version of my speech,I was 8 years old and i was practising it in front of my bathroom mirror with a champagne bottle in my hand.But this time its not the champagne bottle"
-Kate Winslet with Oscar award in her hands

"This is not just an award.but this is history being handed over to me.I am from a country and civilisation that has given the world a word that is preceded by silence and followed by more silence.Its OM.I dedicate this award to my country"
-resul pookutty(oscar award winner for best sound mixing)

"At all times of my life I had a choice between love and Hate.I chose love and thats why am here"
-AR Rahman

sweetest surprise-MLTR-I loved it!!!!

2009-02-20T14:44:00.003+05:30

முடிவில்லாப் பயணம்

2009-02-20T13:17:00.002+05:30

கிழமைகள் விரிய கசங்கும் மனது
விடியல் வெளிச்சம் கொண்டு வருமென
காத்திருக்கிறேன் என் விடியாத இரவில்....

நட்சத்திரமாய் மின்னும் என் வேட்கை
எட்டிப் பிடிக்க ஏணியைத் தேடி
தொடர்கிறது என் முடிவிலாப் பயணம்

அலைகளின் நுரைகளில் எழுதி விட்ட
என் கேள்விகளுக்கு விடை சுமந்து வந்து
என்னிடமே தங்கி விடும் அலையை எதிர்பார்த்து
நான் மட்டும் எஞ்சியிருக்கிறேன் கரையினில்....

ஒவ்வொரு நாளின் முடிவிலும்
உலகின் எல்லையில் இருப்பதாய் உணர்ந்து
மீண்டும் சங்கமித்துப் போகிறேன்
இனம் புரியாத இரைச்சலில் ......

நினைவுகள்

2009-02-20T12:46:00.002+05:30

கறுத்திருக்கும் வானம் .....
நான் செல்லுகின்ற பாதை எல்லாம்
சிதறிக் கிடக்கும் நட்சத்திரங்கள்
என் நினைவுகள் போல...

மெலிதாய் வருடிச் செல்லும் காற்று ...
வலு பெற்றிருக்கும்
என் நெஞ்சின் உள்ளிருக்கும்
உன் நினைவுகளை
கண்கள் வழி வெளியேற்றுவதற்கு...

கன்னத்தில் உருண்டு ஓடும் ஒரு துளியில்
கரைக்க முயல்கிறேன்
உயிரில் உன்றிவிட்ட உன் நினைவுகளை

எடை கூடி இருக்கிறது
என் சுவாசக் காற்று
என் சுவாசமுமாய்
உன் நினைவுகள் இருப்பதால்....

விடிய விடிய சுழல்கிறது
என் அறை காற்றாடி மட்டும் அல்ல
என் ஞாபகங்களும்
உன்னைச் சுற்றியே !!!!!

hey my love...

2009-02-16T13:35:00.003+05:30

All it took for u
To make me feel 'taken away'
is just a Glance;
I still remember the way
u looked deep into my eyes
with love overflowing
At that time i didn't know
that,U are that special person
U were not the smartest
U were not the brightest
U were not the coolest
And yet u had something
which made me to starve for u!
At that time i didn't know
that U are that special person
It was that one look
U filled my heart
U stood as meaning to my dreams
At that time i didn't know
that U are that special person
But at the moment when you were shedding tears
for a petty failure
I felt like coming to you
took your arms
And say 'Don't worry my dear'
But only my eyes could speak.
when I carried your sorrows
to my den
And when your sorrows
upset my day's work,I realised
U are that special person
Deeply rooted in my heart
when you spoke those
first few words with me
I could hardly keep my feet on ground
And i felt what exactly the feel of love is....
when you took my cheeks
by your palms in my dream
i felt what exactly the feel of love is...
But the problem was i never thought of telling you
that you are the one who made me to know
what exactly the feel of love is...
And the time came
When you left me
with nothing but your imprints in my heart
I was looking at you walking away from me
I was desperate
At that time I didn't know
that love could be this painful
And if u ever return my boy
I wanna tell u this
I was in Love.

இனிய இசை சோகமுடைத்து!

2009-01-30T19:28:00.003+05:30

ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது
என்னுள் ஒரு பாடல் எப்போதும் .......
உணரப்படாமல் உள்ளே ஓடும் உதிரம் போல்.....
சிறகின் பலம் தெரியாது
விரித்து பறக்கின்ற வரை....
வானத்தை வசப்படுத்தி விடும் வேகத்தை
ஒலியாய் தெறித்துக் கொண்டிருந்தது என் பாடல்
தோல்வியின் ரேகைகள் இல்லை என் பாடலில்!
ஏக்கங்களின் அர்த்தம் கூறவில்லை என் பாடல்!
இனம் புரியாத இரைச்சல்களின் நடுவேயும்
தெளிவாய் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது என் பாடல்!
தனித்து இருந்த போதிலும் கேட்டறியவில்லை
என்பாடலை நான்!
தனிமையில் ஒலித்தது சன்னமாய் என் காதுகளுக்குள்........
எதிர்பார்ப்புகளை வரிகளாய் வடித்திருந்தது என் பாடல்...
வரிகள் நீண்டன என் பாடலில்
காயங்களை கவிதைகளாய் வடித்துக் கொண்டு !
கவிதைகளின் வரிகள் வாசிக்க முயல்கையில்
விழி மறைக்கிறது நீர் திரை
ஒலி கேட்க முயன்றால்
இசைக்கிறது மௌன ராகமாய்
ஏதோ நிசப்தம்....
உயிர் இறந்ததோ ?
இதயத்தைத் தொட்டுப் பார்த்துக் கொள்கிறேன்!
"இனிய இசை சோகமுடைத்து"
எங்கோ படித்ததாய் ஞாபகம்

2009-01-11T00:47:00.004+05:30

Smoking is injurious to health????!!!!!!

2009-01-11T00:41:00.003+05:30

Don't need to spend so many bucks!!!!!!!! Its simple!!!

One's own life

2009-01-08T22:24:00.004+05:30

I have started thinking a lot about life and how people live it.Why do i sit and think about all these when others around me just keep going with their works?just because I don't have any other work or they don't have time to think about this?well,both more or less mean the same.Unlike people of previous generation who lived in joined families we live in nuclear families.They had better options to learn life from real time examples as they grew up watching different characters within their own house.But our way of learning and living life has been different.We rely on books and media to learn what it is.But very often the realms of those sources are not reality but fantasy.So eventually when we plunge into life we find it totally contradictory to the ideas we had about it.
I have heard ,read a lot about life like,"life is short,yet sweet","afterall its your own life and you have to live it in your own way". But i find and believe that,most people don't define their life.instead life defines them. I have no idea about people who have riches to write their own scripts but am talking about people who dream about everything but not about taking risk or could not afford to do it.Most of them live their life only in the time their job grants them.Is this the way to live life or is this the life all about?am I complaining unnecessarily?Then why do we have passions ,principles,so and so.Are they useless?Are we not entitled to have them or are we entitled to have them tightly locked in the dark rooms of heart with a vow to never let them out?The questions continue.Its not a question about freedom of living.because its said that in our country everybody has right to live. But its the question about the eligibility and prelims we need to pass before enjoying that freedom.And I feel for most people, life runs out before they pass those eligibilities and prelims.So what, they are entitled to live a free retired life.

Happiness

2009-01-05T11:03:00.002+05:30

"Happiness",Everybody has their own theory about it.I just wanted to know what it is...tried to find its exact definition.I asked many of my friends.one striking reply i got "happiness means absence of sadness".The answer is straight and seems to be the essence of the literal meaning the word happiness carries.but is that all?I felt its inadequate.I wished to know more elaborately about how people perceive this word.
some of my friends said watching a cricket match,playing with kids,spending time with their beloved ones,making beloved ones happy bring happiness to them.very true.when we do something which our heart loves we feel happy.But again.. is tat all?we do one or many out of all in our wish list in our day to day life.But even then are we absolutely happy?No is the most probable answer.It happened to me to come across a very beautiful thought about happiness."happiness is not something we have.Its something which we always pursue". very true,is n't it?infact this idea about happiness perpetuates life.We live,we earn,we save,we make plans we have hopes because we believe there is always a better tomorrow or exactly a happier tomorrow.It is the distance distance between today and happiness that keeps us going.It is because we asssume that the meaning of happiness is achieving our goal.interetingly,to some or many,this pursuit never ends as thier so called goals or aim or simple needs never end.

It is a bliss

2008-12-15T18:31:00.003+05:30

'What a match was that'.. this must be the buzz among the spectators who watched the final day's play of the first test match between India and England of the RBS cup series.The thought that came to my mind first when I watched the last shot of SachinTendulkar that fetched him the century and victory to the team as well was "It is a bliss".Really,it is a bliss for any cricket lover to watch that shot.Indians chased an impossible target of 387 in the last innings.Very surprisingly the hosts were able to accomplish the feat.It was a cool,composed show from Indian batting line up which has got every element to entertain the 30,000 spectators at the MA.Chidambaram stadium.Sehwag's innings on the previous day evening was a blitzkrieg and in that course he made a very strong statement that nothing under the sun is impossible.The next day rest of Indian batsmen continued the journey to the glory.Surely this win,so called historic win would occupy prime pages of cricket books but more importantly this is the one best reason which our cricket players,the demi gods have offered the people of India to smile about after the horrible terror strikes and this cricket event has also made very strong statements about India's resilience and spirit.

payanam

2008-12-08T20:50:00.002+05:30

மோன மொழியில்
என் கனவுகளை மொழி பெயர்த்துக் கொண்டு
பெயரில்லாக் கிழமைகளின் இரவுகளில்
லட்சிய விதையின் துளிர்வின் உந்துதலால்
இன்னமும் பயணித்துக் கொண்டு தானிருக்கிறேன்
விடியலை நோக்கி .........

My diary-A journey into my heart

2008-12-03T18:31:00.002+05:30

Nowadays am hearing so much about "pursuing what your heart says" around me.And now am thinking about me.From my childhood i have dreamt of myself wearing a cotton kurti and jean with carelessly casually tied hair standing in front of camera with a mic and reporting to someone in the remote studio about the most interesting happening in the world with people at the other end sitting with all their senses glued to my report.

But i have never taken this dream very seriously and it had taken almost 21 years for me to realise that that is what my heart really liked to pursue.I know that desire is inherent within me but but i have never even thought of pursuing a career in it.I am an Indian brought up and i don't know whether it is that led me to the misconception that pursuing your heartfelt desire may not give you a prosperous life.I tried to find out the reason and finally i jump on to the conclusion that most people in India have predefined benchmark regarding what they want to become without even considering the inputs from their very own heart just like me.They believe only that can offer them a prosperous comfortable life.But now i can see that most of the winners of today's world have done what their hearts asked them to do.

To make life in that way,you need lot of confidence on you and your dream.you have to believe strongly that you can really become what you want to become.you also need to be up for realities.At the end you should have freedom of thoughts and freedom of heart.

Basically the mind should not be dictated to think in one particular way.Its just like "opening the window and let the fresh air to come in"

Movie review- vaaranam aayiram

2008-12-03T07:04:00.000+05:30

with dollops of expectation i was waiting in my seat to watch the most expected movie vaaranamaayiram.When I finished watching it i felt i had a perfect movie experience.my friend who accompanied me was carrying heavy heart even out of the theatre feeling badly for the death of krishnan and i think that is the successs of the director.The way the screen play proceeds will give you an experience of reading one's personal diary page by page.Every scene gives you a feel of going through an interesting page from some one's diary.The film has got everything to entertain masses but of very serious genre.In the movie the kind of emotional attachment which the hero has towards his father is more often expressed in words and i cannot feel it much from the action."daddy, u have been my inspiration" I should say this is the most repeated dialogue in the film.The director has tried harder to make it stuck in the hearts of the people who watch the film but very often through dialogues.The part of the film in which sameera reddy comes is the pleasant part of it in every terms.Those scenes are colourful with admirable background score.somewhere i felt the movie should have gone over a 15-20 minutes before it actually does.The army interlude that comes at the latter part of the movie is in fact inspiring(as i watched it after mumbai terror attacks) and i don't know what was going inside me when i watched Surya in NSG jacket.The cinematography and background score in that part is really excellent.But significance of those scenes in relevant to the film is in question and i felt its little more dragged than what is actually needed to make the film crisp and admirable.I don't think the director has done justice to the beautiful melody 'anal mele pani thuli...'.the song was actually mesmerising,so poetic and romantic but i can see nothing of it in the way it is pictured.When i watched it on screen I just fell back to my seat saying 'huf...disappointing'.The picturisation of 'oh shanthi..' song is absolutely beautiful and its a treat to watch it with the soothing voice of spb.charan.one character that still stays in my heart out of this film which is full of surya,surya and surya is Meghna.Am still confused as i could not yet decide whether its meghna or Sameera reddy.on the whole the film seems pretty nice. Am so inspired by two quotes which this film gives.

1)what ever happens,life has to move on.......

2)ஒருத்தன் தெருவில இறங்கினா என்ன வேணாலும் கெடைக்கும் !!

both are simply superb and have so much relevance to our day to day life.

And finally i have one question for which am searching answer desperately.how in our cinemas our heroes get job and make money so easily???? While we struggle like anything for that.(Remember surya is a college drop out and yet becomes a successful business man)

தன்மானம்

2008-09-24T14:11:00.000+05:30

அப்பாவுக்கு ஒரு மோதிரம்

அம்மாவுக்கு ஒரு புடவை

தம்பிக்கு அழகாய் ஒரு கைகடிகாரம்

இன்னும் நான் பார்க்காத என்னவருக்கு

அழகாய் ஒரு பரிசு

தெருக்கோடி புள்ளையாருக்கு ஒரு ரூபாய் காணிக்கை

பக்கத்து வீட்டில் பாத்திரம் கழுவும்

குட்டி பெண் மஞ்சுவுக்கு புது பாவாடை

அவள் விரும்பினால் ஒரு தமிழ் புத்தகம்....

பக்கத்து ஊரில் உள்ள ஆதரவற்றோர் இல்லத்திற்கு

ஒரு ஆயிரம் ரூபாய்

இவை அத்தனையும் செய்ய வேண்டும்

முதல் மாத சம்பளத்தில்!

இது ஆசை.

நனவாகி விடும்....

படிப்பு முடிந்த இரண்டாவது மாதத்தில்

இது நம்பிக்கை.

உலகப் பொருளாதாரத்தில் சரிவு

இது விதி.

இந்த தீபாவளிக்கு

ஒரு டிரஸ் கூடுதலாய் எடுக்க வேண்டும்....

அப்பா இருநூறு ரூபாய் சேர்த்து தருவாரா ?

இது நெறிஞ்சி முள்

தன்மானத்தில் !!!!!!!!!!!

அவளின் முகவரி

2008-09-24T13:53:00.000+05:30

அவிழாத மொட்டாய்

அழகான மலராய்

அழகாய் கழிந்து விட்ட ஆண்டுகள்...

அம்மாவின் மடியில் அடைக்கலமடைந்த பொழுதுகள்.....

அப்பாவின் கைகளுக்குள்ளே உலகத்தைக் கண்ட தருணங்கள்......

பூக்கும் பூவின் புத்துணர்ச்சியோடு

அற்புதமாய் விடிந்த கல்லூரி நாட்கள்....

பசுமையான நினைவுகள்....

மலர் இதழோரம் பனித்துளியாய் மனதின் ஓரம்

நீர் குடித்த பஞ்சாய்

மனதை நிறைத்த காதல் பாரம்

காதல் அல்ல....

கண்களின் விருப்பம்!

கனவுகளின் உச்சம்!

புதையுண்டது மனதுக்குள்

பூகம்பத்தில் புதைந்த சிற்பமாய்.....

அவர்கள் அறிமுகப்படுத்திய அவன்!

கண்களுக்கு புதிதாய்....

மனதிற்கு மிக புதிதாய் !

மஞ்சள் வேலியை ஏற்ற கணத்தில்...

விழியோரம் கசிந்த ஒரு துளியில்

கரைந்து போனது நேசித்த உறவு!

ம்ம்..............

உலகம் இயங்கத் தொடங்கியது அவனைச் சுற்றி!

அவன் மகிழ்ச்சியை இரட்டிப்பாக்கி

சோகத்தை பகிர்ந்து

வெற்றியைக் கொண்டாடி

தோல்வியில் தோள் கொடுத்து

அவன் உணர்வுகளை தனதாக்கி.....

தன் உணர்வுகள் மறந்து

முகம் தொலைத்து

முகவரி இழந்த நேரத்தில்.....

உலகம் சற்றே விரிந்தது!

பிள்ளைகள் அறிமுகம்

இனி அவள் உலகம் இயங்கும்

அவர்களைச் சுற்றி !!!!!!!!!!!!!

காதல்பக்கம்-காதலும் கவிதையும்

2008-09-24T13:46:00.000+05:30

உன்னால் என்னுள் நிகழ்ந்து விட்ட

வேதியியல் மாற்றங்களுக்கு

புதிய அகராதியில் தேடித் தேடி

காதல் என பழைய பெயர் வைத்தேன்!

நீயோ

கனவுகள் கொடுத்தாய் !

கண்களை எடுத்து கொண்டாய் .....

காதலோடு வாழ வைப்பாய் என்றிருந்தேன் ...

கவிதைகளோடு வாழ வைத்திருக்கிறாய்!

மெல்ல மனிதம் இனி சாகும்

2008-09-24T13:28:00.001+05:30

வானின் சாயல் பூமியில் தேடி ஓர் பயணம் போல
மனிதத்திற்கான தேடல்!
ஒரு வெற்றிக்காய் !
ஒரு முகவரிக்காய்!
உணர்வுகள் தொலைத்தோம்.....
சிரிப்பு மறந்து
அழுகை மறந்து விஞ்ஞானம் கற்றோம்!
தூக்கம் விழித்த இரவுகள்...
பரபரப்பில் கழிந்த பொழுதுகள்....
இவை சொல்லும் எங்கள் மனம் செல்லும் வேகம் !
அந்த வேகத்தில் தொலைந்து விட்ட
மெல்லிய உணர்வுகள் ......
உணர்வுகள் தொலைத்ததை அறியாமலேயே
அடுத்த நிலைக்கான பயணம் !
இன்னும் அதிகப்படியான வேகம்!
நல்ல தோழமையின் தோள்களில் சாய்ந்து கொள்ள
உறவுகளின் மடி சாய.....
நேசம் உணர....
அற்புதங்கள் ரசிக்க....
நேரமின்றி அவசரத்தின் அவஸ்தைகள்
மெல்லத் தமிழ் இனி சாகும்...
கவிஒருவனின் குரல்....
தமிழ் மீதிருந்த காதலால் ...
இன்று இருந்திருந்தால் எழுதி இருப்பான்....
"மெல்ல மனிதம் இனி சாகும்"

காதல்பக்கம்- நீ

2008-09-24T13:12:00.000+05:30

யாருக்கும் தெரியாமல் மறைத்து வைத்தேன்

உன் புன்னகையை.......

என் இதயத்தின் ஓரத்தில்

உன் ஸ்பரிசம் தீண்டி

அது ரோஜாவாய் மலர்ந்து

என்னை பார்த்து புன்னகைத்தது அழகாய்........

யாருக்கும் தெரியாமல் மறைத்து வைத்தேன்

உன் செல்லமான சின்ன பார்வைகளை என் கண்களுக்குள் .....

அவையோ மாற்றி போயின என் உலகினை

காட்சி எங்கும் நீ .....

காதலால் அழகான காலையின் இதமான தென்றலோடு

கலந்து விட்டேன் உன் பெயரினை .....

அதுவே என் சுவாசமாகி விட்டது ....

அவள்......

2008-09-22T10:03:00.000+05:30

நா பொறந்த வேளையிலே....

என் ஆத்தா அம்மனுக்கு வேண்டிக்கிட்டா....

புள்ள நல்லபடியா பொறக்கனும்னு இல்ல...

அவ பொறந்த வீடு போயிர கூடாதுன்னு ...

நாலாவதும் பொட்டையினா

இவள கட்டி கிட்டதுல

பிரயோசனம் இல்லடா....

புள்ளைய கொன்னுபுடு ...

இவள ஒழிச்சுபுடுன்னு பெரியாச்சி சொன்ன பொறவு

ஆத்தாள சொல்லியுங் குத்தமில்ல

அய்யனச் சொல்லியுங் குத்தமில்ல.....ம்ம்.....

அஞ்சு வயசு ஆனா பொறவு

பள்ளி கூடம் போனேன் ...

அஞ்சாப்பு தாண்டுன உடனே

அய்யன் சொல்லிடுச்சு

நாத்து நடவுக்கு போனா

நாள் ஒண்ணுக்கு அம்பது ரூவா......

பொட்ட புள்ளைக்கு

பள்ளி கூட படிப்பு எதுக்குன்னு

அதுக்கு பொறவு ,

நா அறிஞ்சதெல்லாம் .....

அய்யனாரு பெட்டிக் கடை!

ஆத்தோர புளியமரம் !

ஊர்க் கோடி அம்மன் கோயிலு...!

பள்ளிக் கூடத் தெசயும்

மறந்து போச்சு!

ஆளான பொறவு

திருவிழாவுல பாத்து,

"எ புள்ள என்ன கட்டிகிருவியானு?"

கேட்ட மச்சான

வெட்டத் தூக்குன அருவாள , அய்யன்

கீழ போடுறதுக்குள்ள ஆத்தாளோட பாதி உசுரு போச்சு.....

அக்காமார்களுக்கு போட்டது போக,

மிஞ்சுன நக நாட்டுல பதினாறு வயசுல ஜோரா நடந்துச்சு என் கல்யாணம் ....!

அவுக பட்டாளத்துல போராடுராகன்னா

இங்க நா அவுக மக்களோட போராடுறேன்.....

நேத்தும் போயிட்டு வந்தேன்

நிற மாசக்காரியா .... ஊர்க் கோடி அம்மன் கோவிலுக்கு...

புள்ள நல்லபடியா பொறக்கனும்னு இல்ல....

நா பொறந்த வீடு போயிர கூடாதுன்னு!!!!!!!!!!!!

காதல்பக்கம் - நாம்

2008-09-22T09:51:00.000+05:30

கண்களையும் கனவுகளையும்

உன்னால் நிறைத்திருக்கிறேன்......

கனவுகளின் உரையாடல்கள் விடியலுக்கு பிறகும்

காதுகளுக்குள் ஒலிக்கத் துவங்கி இருக்கின்றன.....

உன் நினைவுகளுடனே தூங்கி போகிறேன்....

உன் நினைவுகளுடனே விழிக்கிறேன்....

இடைப்பட்ட நேரத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என் காதல் ....

மௌனத்தை மொழி பெயர்க்க அறிந்திருந்தால்

என் காதலை காவியமாக்கி இருப்பேன் ......

முடியாமல் போனதால்

கவிதைகள் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்....

உன் தோள்களில் நான் சாய்ந்து கொண்டிருப்பதாய்

என் விரல்களை நீ பற்றி கொண்டிருப்பதாய்

எண்ணிக் கொண்டு............

காதல்பக்கம் - கனவு

2008-09-22T09:17:00.000+05:30

கசங்கி கிடக்கிறது ரோஜா...
தெருவின் நடுவிலே....
இயங்கி கொண்டிருக்கிறது உலகம் அதன் போக்கிலே....
இயங்க மறுக்கும் என் மனம்...
பிரளயமாய் புறப்பட்டு கரை தொட்டு அடங்கி போகும் அலையாய்....
அடிவயிற்றில் இருந்து புறப்பட்டு
தொண்டை குழியில் மறைந்து போகின்றன
விளங்காத உணர்வுகள்......
எங்கோ தூர தொலைவில் மறந்து விட்டு விட்டேன் என் சிரிப்பினை....
உள்நோக்கி பயணிக்கின்றன என் கண்ணீர் துளிகள்....
உணர்வுகளுக்கு உயிர் கொடுக்க முயன்று
ஒவ்வொரு முறையும்
தோற்றுப் போகின்றன என் வார்த்தைகள்...
அழுத்தமாய் விடுகின்ற மூச்சிலே கரைக்க முயல்கிறேன்
என் ஊமைக் காயங்களை காற்றோடு....
பாரம் ஏறிக் கொண்டிருக்கும் காற்று நாளை என் சுவாசத்தை நெருக்குமோ...
அச்சத்தைக் கொடுத்து கரைந்து செல்கிறது ....
இன்றைய இரவு....
முற்றிலும் உலர்ந்து நிற்கிறது மனக்காடு.....
நாளைக்கான ஈரம் தேடித் தேடி வீழ்கையிலே....
ஈரம் உணர்ந்தேன் விழி ஓரத்திலே....
துவள்கின்ற சமயங்களிலே
என் தலை கோதும் விரல்களை
அழுத்தி பிடித்து கொள்கிறேன் கனவிலே......

நகரத்தில் அவள்....

2008-09-21T10:33:00.000+05:30

பட்டணம் போனேன்

படிப்புக்காக! அப்புறம் பொழப்புக்காக........

இங்க உதிக்கிற சூரியன் நெதம் உதிக்க

மனச கழட்டி வச்சுட்டு

அலையுதுக மனுச பயபுள்ளைக......

இத பாத்து மேகம் கூட இந்த ஊர விட்டு ஓடி போக

மழை இல்லாம தவிக்குதுக

ரத்தமு சதையுமா ஒன்னா வாழ்ந்த சனங்கள விட்டு,

இங்க வந்து......... ம்ம்ம்ம்.......

நாளுங் கெழமைகுந்தான் ஊருன்னு ஆயி போச்சு.......!

நல்ல நாளுக்கு ஊருக்கு போக ,

வேலை எல்லாம் மூட்ட கட்டி

மனச மட்டும் வாரி கட்டிக்கிட்டு ஊரு போயி இறங்குனா

வாழையுந்த் தென்னையும் பூரிச்சு நிக்குது

எம் மனசு போல.....

தண்ணி நெறஞ்சு ஓடற ஆத்த பாத்ததும்

மனசு நெறஞ்சு போச்சு....

அங்க ஏது தண்ணி? எங்கண்ணுல தவற.....

ஊரு வெயிலு கூட எதமா தான் இருக்கு....

அத்த மகள பாத்த உடனே என் அத்தான் படற வெட்கம்....

அதுக்கே வரலாம் ஆயிரந்த் தடவ ஊருக்கு.....!
கருவாட்டுக் குழம்பு , கேப்ப கூழுனு

ஆத்தா புண்ணியத்துல உடம்பு எட கூடி போக

வாய்க்கா வரப்பு பள்ளம் மேடுன்னு

ஊரைச் சுத்துனதுல கண்ணு பூத்து போக

நெறஞ்சு போச்சு மனசு !

எல்லாம் முடிஞ்சு......

ரயில்ல நா ஏறி உக்கார ....

நா விடற பெருமூச்ச ரயிலும் விட்டு கெளம்புது.......

அதுக்கு என்ன ஏக்கமோ............?

2008-09-21T09:04:00.000+05:30

குண்டு வெடிப்பு

நூறு பேர் பலி

இஸ்லாமாபாத்தில்

நல்ல வேளை

இந்தியாவில் இல்லை

விடுகின்ற நிம்மதி பெருமூச்சில்

லேசாய் எரிந்து தான் போனது

மனிதநேயம்

நினைவுகள்

2008-09-18T14:10:00.004+05:30

தூரத்தில் கேட்கும் குயிலின் ஓசை
தினம் தோன்றுகின்ற சூரிய உதயம்
எங்கோ கசிகின்ற இசை
மழை நாட்கள்
நீண்ட பாதை
வட்ட நிலா
அசைந்து ஆடும் கொடி
தினசரி செய்திகள்
மின்விசிறி
யாவும் சுமந்து நிற்கும்
விட்டு வந்த இடத்தின் நினைவுகளை....
மனதின் எச்சங்களை....
காலத்தின் ஓட்டத்தை
எட்டி பிடிக்கிற வேகத்தில்
கடந்து விட்டவை.........
இறுதி வரை எஞ்சி இருக்கும்
நினைவுகளில்........

நட்பு

2008-09-18T14:10:00.003+05:30

உன் கண்கள் வாசிக்கட்டும் என் மனதின் வரிகளை !
வாழ்விலும் தாழ்விலும் உணரட்டும் என் கரங்கள்
உன் கரங்களின் அழுத்தத்தை.......
என் தோல்வியின் தருணங்களில்,
உன் இதழ்கள் ஆறுதல் ஒப்பிக்க வேண்டாம்
இதயம் உருகுவதன் வெளிப்பாடாய்
எனக்காய் ஒரு துளிக் கண்ணீர் உன் விழியோரம்!
என் தவறுகள் திருந்தட்டும் உன் சொற்களின் வன்மையில்
சேர்ந்தே செய்திடும் பிழைகள் மன்னிக்கப்படட்டும் நட்பின் விளைவாய்!
கவலைகள் கரைத்திடும் மகத்துவம் பெறட்டும் நம் நட்பு
வார்த்தைகளின் வலைகளை அகற்றி ,
உள்ளத்தின் பெற்று ஆயுள் ரேகையில் ஒன்று ஆகட்டும்
நம் நட்பு........